mijn lange afstandsrelatie met Max.

[annetje]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Een voederautomaat op een Red Sea Max?

Ondertussen heb ik niet stil gezeten.horsie
Hoe mooi het concept van de RSM ook is, met de mogelijkheid tot het plaatsen van een voederautomaat is bij het ontwerp geen rekening gehouden.:biggrin:
En zonder voederautomaat kan ik mijn bakkie niet alleen laten, dus die moest en zou er komen!
Het voorste gedeelte van de kap bevat geen techniek, toch durfde ik het niet aan om er een gat in te boren.
Je hebt maar één kap om het te proberen, en het moet in één keer goed zijn.
Plan B dan maar. Dus de maten opgemeten en een plank triplex zo gezaagd dat deze het voorste geopende gedeelte van het aquarium bedekte. Zo kon ik onderzoeken waar er een ronde hoek moest komen en hoe de vormgeving zo moest worden aangepast dat de plank op de schanieren steunde zonder in het water te kieperen. Als ik langs het proefplank keek zag ik nog een opening tussen lichtkap en afdekplaat. Leek me echt zo’n opening waar visjes gaan proberen doorheen te springen. Daar moet op de definitieve uitvoering een flinke ‘rups’ siliconenkit komen.
Met mijn triplex plank vol in potlood geschreven aanwijzingen naar MWS en aan Ton gevraagd dit in glas uit te voeren. En ik moet zeggen: hij past als gegoten!
Daarbij een betrouwbare voederautomaat (hij blaast zelfs het voer droog) gevoegd, en weer een stuk van de voorbereiding afgerond.-juichen

 

[annetje]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Fotootjes vergeten.

 

[annetje]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Van alle markten thuis?
Met het opzetten van zo’n bakkie moet je van vele markten thuis zijn.
Een van de puzzels die je met de opstart meekrijgt is het rif dat je van het levende steen dient te bouwen.
Deze vorm van onderwater architectuur noemt men aqua-scapen, oftewel een onderwater landschap aanleggen.
Hierbij dringen zich aan de beginner diverse problemen op. Niet in de laatste plaats het gegeven dat na een beetje rommelen de bak dermate ondoorzichtig is, dat een weeralarm niet zou misstaan. Al had je een leuke opstelling, die blijft voorlopig onzichtbaar.
Moeilijkheid twee is dat diepte lijkt te verdwijnen in water. De op het droge toch echt lange steen wordt onderwater vervormd tot een kort stompje. Daarbij komt dat Max toch al niet zo breed is. Had ik hem mogen ontwerpen, dan had ik hoogte en breedte (diepte zo je wil) verwisseld.
Nou heb ik wel enkele adviezen boven water weten te halen waar ik me aan vastklamp. Aqua-scapen blijkt zoals zoveel in dit leven ook mode-gevoelig te zijn. Zo was het Berlijnse muur concept lange tijd in, geleidelijk vervangen door het idee van pilaren. Daarbij dien je altijd uit te gaan van een oneven aantal. Dus niet 2 of 4 maar 3 of 5 pilaren. Die mogen niet symmetrisch geplaatst worden, dan wordt het saai. Dus bijvoorbeeld iets links van het midden plaatsen. En helemaal vooraan zet je een interessant koraal of kokerwormpie die meteen de aandacht moet trekken. Als vanzelf glijdt je oog dan verder de gecreëerde diepte in om tot rust te komen op een of ander fraai diertje. Deze is uiteraard kleiner dan het object dat vooraan staat, anders is er van dieptewerking geen sprake.
Met deze adviezen in het achterhoofd ging ik aan de slag. Zoals al eerder vermeld stond ik binnen de kortste keren naar een grote mist te staren. Zo kan je dat aqua-scapen niet eens oefenen. Bovendien bleek mij dat je dit karwei eigenlijk met z’n tweeën moet doen. Wat er van boven mooi uit ziet is door de voorruit bezien een saaie muur geworden en omgekeerd. En telkens die trap op en af om het resultaat te zien schiet ook niet op. Op een gegeven moment ben ik maar gestopt. Voor even is dit het dan maar.
Ik heb grote bewondering voor diegenen die dat moeiteloos uit de mouw lijken te schudden. Wauw:goed:.
Hieronder wat foto’s van probeersels.
Ik ben er zelf nog niet erg van onder de indruk, maar eerlijk is braaf, in het echt ziet het er ietsje beter uit.:biggrin:

 

[Gwindor]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Leuk he dat scapen

Ik heb er twee dagen over gedaan, en ik had ook wat publiek
Mijn vrouw riep wat naar links, wat naar rechts..

Af en toe natuurlijk zelf een kijkje nemen, zo eigenwijs ben ik dan ook wel weer. Ook goed voelen of het geheel stabiel is.

Bouw het niet te hoog, krijg je spijt van als je hem lekker vol gaat zetten met koraaltjes, en het moet ook stevig zijn.

Verder is het erg persoonlijk wat je mooi vind, laat je fantasie gaan en bouwen maar !! Ik heb zelf gewacht tot ik alle steen erin had. Toen alle steen goed schoongeblazen met een pompje, steen eruit in specie kuip, en opnieuw stapelen maar ! begin ziet er al goed uit ! :goed: succes en plezier met scapen.

 

[annetje]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Max aan zijn tax.
Week 9. -koffie
Het aftellen gaat beginnen, nog 3 weken en dan ben ik 12 weken bezig met de opstart.
Vorige week had ik interessant steen meegenomen maar ik kon onvoldoende smaakvolle stukken vinden. Reden om deze week opnieuw naar MWS af te reizen.dog
De opbouw begint vorm te krijgen en ik had wel enig idee wat ik nog aan stenen nodig had.
In totaal 8 kg meegenomen en heerlijk aan het stapelen gegaan.
Toen ik begon aan Max had ik het idee dat er 35 tot 40 kg in zou moeten. Gaandeweg ging ik beseffen dat de stenen die ik uitzocht fraai poreus waren en veel gaten en spelonken hadden, volumineuze stenen die relatief weinig wogen. En inderdaad, met deze laatste 8 kg, (31,5 kg in totaal) lijkt Max aan zijn tax.
Het is genoeg zo, ik ben tevreden met wat ik bereikt heb
De opbouw is luchtig genoeg en biedt schuilruimte en speelse doorgangen voor de visjes, daarnaast denk ik dat koralen op allerlei niveaus geplaatst kunnen worden.
De waterwaarden van deze week: _mail
T: 25.6
SG: 1024
PO4: 0.03 – 0.1
KH: 10
pH: 8.3
NO2: 0
NO3:2 -5
Mg: 1410
Ca: 420

 

[annetje]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Een impressie van de definitieve opbouw.

 

[rinze1978]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Annetje wat lees ik je dagboek toch met veel plezier! Ik weet het, ik ben zelf geen actief schrijver meer, maar lees nog bijna dagelijks over het wel en wee van anderen, met jouw dagboek als favoriet. Niet alleen de manier waarop je dingen aanpakt, maar ook je schrijfstijl maken het leuk om te lezen.
Ik heb voordat ik op vakantie ging ongeveer dezelfde constructie gemaakt voor een voedingsautomaat, echter dan van kunststof schroten. hierbij heb ik ook een stuk gemaakt dat in een hoek van ongeveer 115˚ op de horizontale schroot ligt, om een en ander helemaal af te sluiten, en het werkt perfect! Ook met een weekendje weg leg ik het er zo op.
Ga zo door en ik, en met mij velen, blijf je dagboek met plezier volgen!

 

[annetje]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Hey Rinze,
Gezellig wat van je te horen! -juichen
Ik ben uiteraard vereerd met je compliment, het doet me genoegen dat je plezier hebt in mijn dagboek.
Toen ik met deze hobby begon heb ik niet kunnen bevroeden dat ik zo'n aardigheid zou vinden in het schrijven _mailvan kleine stukjes, heb niet kunnen voorzien dat er ook zo veel is waar wat over te schrijven valt, zelfs in 9 weken met alleen steen.
Ik ben natuurlijk wel erg geïnteresserd in jouw bak op dit moment, hoe het afgelopen is met de picasso met de peperstip bijvoorbeeld.
Als je eens zin hebt weer een fotootje?photopic

 

[annetje]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Biologen delen organismen in grote groepen in, taxonomie of indelingsleer noem je dat. Zo onderscheiden ze achtereenvolgens leven – domein – rijk – stam – klasse – orde – familie – geslacht – soort. rofl
Een stam onderscheiden zich door unieke kenmerken waardoor je weet dat ze bij een bepaalde groep horen.
Zo lijken een spin en een garnaal misschien niet zo op elkaar, maar ze delen wel een uitwendig skelet en behoren daarom tot de anthropoda.
Zo zijn kwallen, anemonen en koralen in te delen bij de Cnidaria, oftewel neteldieren.
Het zijn diertjes die relatief eenvoudig zijn opgebouwd. Ze hebben een enkelvoudige laagje dat de buitenkant (ectodermis) vormt en een soortgelijke binnenkant (endodermis) die het maagdarm stelsel voorstelt, waarvan de openingen (in- en uitgang) zich in het midden bevinden.
Dit is een tweede kenmerk van de Cnidaria, de symmetrische opbouw rondom een centraal punt. Als je het diertje door dit centrale punt denkbeeldig zou doorsnijden kan je de delen altijd spiegelen.
Rondom die centraal gelegen opening bevinden zich tentakels die helpen met vangen en verteren van voedsel. Voor de rest zijn worden deze diertjes als eenvoudig geclassificeerd, ze hebben, geen hart, geen lever of milt, een paar spiertjes, wat zenuwsliertjes en dat is het dan. Geen centrale aansturing door hersentjes bijvoorbeeld.
Die opbouw vind ik inderdaad zo turend door mijn vergrootglas terug in poliepen en andere wezentjes waar ik (nog)n geen naam voor heb. Je mag ze ‘eenvoudig’ noemen, maar hun pijlsnelle reactie op licht (binnenboord halen van alle tentakels) vind ik een topprestatie die leidt tot verwondering.
Hierbij wat foto’s van die zogenaamde Cnidaria gevonden op mijn steen.

 

[annetje]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Twinkle twinkle little star, how I wonder what you are….
Maar wat dan te denken van een zeester.
Ik heb een foto gemaakt van een ganzenvoet. photopic
Zo uitvergroot ontdek ik ook een centrale opening en radiale symmetrie.
Aan het uiteinde van elk been ook een kleine opening te zien, waar zou dat gat voor dienen vraag ik me af. weet-het-niet
Rechts boven op de foto lijkt het wel of een stukje van de poot van een zeester is blijven staan.
Dit stukje voet lijkt een eigen leven te leiden, en gaat dapper op stap met zijn meegekomen (ganze)voetjes.
Deze ‘plaag’ is een wonder op zich.

 

[annetje]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

TADAAAAAAAAAAAAAA.-juichen-juichen-juichen
Week 10 van de opstart en voor wie wacht op de gebruikelijke opsomming van de waterwaarden van deze week heb ik even heel ander nieuws:
"ik heb KORAALTJES IN DE BAK STAAN!!!!!!!!!!!"rofl
Verder verslag _mail,volgt, maar ben er even zó druk mee (hihi).:biggrin:

 

[annetje]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Effe schakelen.
Halverwege week 9 kreeg ik bericht van Ton Langenberg van MWS. Het was niet perse nodig om nog langer te wachten nu ik alle steen in huis had.
Er kon best een start gemaakt worden met enkele koraaltjes. Dat was wel even schakelen merkte ik.
Ik had me zoooo ingesteld op 12 weken wachten alvorens verdere stappen te zetten dat ik niet zo maar de knop om had. Ton legde me uit dat bij de juiste keuze van koraaltjes ze als waterfilteraartjes functioneren, dus verder zouden bijdragen aan het stabiliseren van de bak. Met die uitleg kon ik wel wat. Gaandeweg de week kwam ik over de “schrik” heen en zat tot diep in de nacht in mijn koralenboeken te lezen als voorbereiding van mijn bezoek aan MWS. Wel erg spannend na al dat wachten.

 

[annetje]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

De grote dag.
Bij MWS pakken ze wel mee dat dit voor mij een feestdag is. Met een lekkere kop koffie in de hand met Tom Verhoeven in gesprek bij de koralenbak. -koffie
De eerste koralen moeten stevige jongens en meisjes zijn, bijvoeren moet niet nodig zijn, en ze moeten ook kunnen overleven zonder de volle mep licht. Het licht moet immers nog opgebouwd worden, te beginnen met 4 uur per dag. Daarmee gaat er naar verwachting wel alg komen. Daar is niets mis mee, maar ze moeten niet de overhand krijgen. Waar een koraal staat, kan geen alg groeien zo is de gedachte. Al pratende kregen we zo de kaders helder.
Ik sta nog aan het begin van mijn rol als koralenhoedster, en moet er nog in groeien. Eigenlijk ben ik veel meer een vissen en krabben mens. Heb braaf leren zeggen dat koralen dieren zijn, maar ze voelen voor mij nog als planten. :biggrin:
Maar wat ben ik onder de indruk als Tom met zijn handen door het water gaat en de prachtige doopvonten razendsnel de kleppen sluiten. Tja, ze vertonen gedrag en worden daarmee interessant. De doopvonten moeten nog blijven liggen, die hebben wat meer licht nodig. Uiteindelijk kies ik 6 koralen die mee mogen naar huis. Twee ervan zijn door Tom geweekt, dat vind ik leuk, mede gezien het feit dat ze niet uit de natuur zijn gehaald.
Tom schrijft op mijn verzoek trouwhartig op wat ik gekocht heb, waar het in de bak moet komen te staan en hoeveel stroming het nodig heeft. Elke zak geeft hij een nummer zodat ik thuis nog weet wie wat is. Super zo’n gebruiksaanwijzing. Trots stap ik met mijn koelbox de winkel uit, ik krijg de glimlach de hele autorit niet meer van mijn gezicht.

 

[annetje]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

De beginner.
Uit onderstaand verslag zal blijken dat ik nog veel ervaring moet opdoen. Deze koralen zijn helden als ze mijn gepruts, hoe goed bedoeld ook, overleven.
Bij thuiskomst de koelbox geopend. Zo op het gevoel had de box zijn naam eer aangedaan, ik had het idee dat het water erg afgekoeld was. Dat begon al goed. Ik was vast de eerste die de koralen al voor de thuiskomst een genadeslag had toegebracht.
Het eerste koraal dat ik uitpakte, het briareum sp koraal zag er bij MWS nog uit als een weelderig grasveldje. Het koraaltje wat ik in handen had leek daar in de verste verte niet op. Het had meer het aspect van een stukje geplukte kip.
Alsof het het inderdaad koud had. Overwennen was bij deze koralen niet nodig, dus ik heb hem snel in de bak gelegd. Eigenlijk wilde hij nergens liggen. Bovendien voelde hij glibberig aan. Ik voelde me net Mr Bean in gevecht met de kalkoen.
Uiteindelijk bleef hij braaf waar ik hem wilde hebben. Dit koraal moet alles kunnen overleven zo staat in de boeken, maar voorlopig liet hij zijn kippenkant zien. Geen poliepje durfde zijn hoofd boven het maaiveld uit te steken. Afwachten maar. Ik troost me maar met de gedachte dat mijn op het levend steen meegekomen poliepen er toch wel twee weken over deden om er steeds mooier uit te gaan zien.

 

[annetje]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Ik blijk die dag de gave te hebben om nog meer zaken fout te doen.
Mijn kleine stukje druifjeskoraal was tussen de vingers genomen een slijmerig dingetje.
Ik kon het dan ook niet in de greep houden tijdens het zoeken naar ‘midden in de bak’ en ‘middelmatige stroming’. Het ging mis, het diertje ontglipte me en werd meegenomen door de stroming en verdween met een grote boog onder mijn zo luchtig opgebouwd rif.
Verbouwereerd zag ik het koraaltje buiten bereik rondjes draaien, het schoof steeds verder weg onder de stenen. Het duurde even voordat ik bedacht dat ik de stroming uit moest zetten, wilde ik nog een kans maken het koraaltje te redden zonder dat ik het hele rif moest afbreken. Misschien überhaupt wel een idee om het water stil te zetten bij het plaatsen. Met de steel van een tandenborstel slaagde ik er gelukkig in om de druifjes weer in handen te krijgen en een plekkie te geven. Maar of ik nu voldaan heb aan ‘midden’ en ‘middelmatig’?

 

[annetje]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Briareum

 

[annetje]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Fugia sp

 

[annetje]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Euphyllia paradivisa - druifjeskoraal

 

[annetje]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Micromussia sp

 

[annetje]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Clavularia