mijn lange afstandsrelatie met Max.

[JanWillem & Helene]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Hoi Annetje

De importen van deze week zien er geweldig uit zal moeilijk zijn om een keuze te maken :biggrin: Hopelijk hebben we morgen ook even tijd om te gaan kijken.
Veel plezier straks in Putte! Ben benieuwd wat het gaat worden

Groeten Helene

 

[MarjanH]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Oh ben je boodschappen wezen doen, vertel vertel vertel :biggrin: wat heb je voor moois of nuttigs aangeschaft?

 

[annetje]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Hoi Helene en Marjan,
Heb vandaag inderdaad driftig boodschappen gedaan!action
Drie prachtige garnaaltjes, eentje compleet met behuizing!
Verhaaltjes volgen, moet echter wel de heren bereid vinden om even te poseren. Twee van de drie spelen verstoppertje dus ik zal geduld moeten hebben.
Heb nog wel een verslagje van een nieuw avontuur met de aardappel.

 

[annetje]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

De hengelaar.
Aan de onderrand van de aardappel bevindt zich een koker die groter is dan de andere kokeruitgangen.
Daar moet wel een hele grote kleurige kokerworm uitkomen zo meende ik, :biggrin:
dit was dan ook de reden dat ik mijn camera hier op gericht hield. photopic
Hij was echter erg verlegen,
hield zijn deksel op een kier en gluurde af en toe
met een klein stukje wit naar buiten,
maar dat was dan ook alles.
Geheel onverwacht ontrolde zich een bijzonder spektakel,
hij stak een klein slurfje naar buiten en spoot daarmee een draad spinnenweb-achtig materiaal naar buiten,
de uiteinden hechten zich vast aan het moederkoraal.
Vandaar dat het er zo daar aangetast uit zag!
In een mum van tijd kleefden allerlei kleine deeltjes aan de draad.
Met langzame bewegingen trok de slurf de draad weer naar binnen,
daarbij maakte hij de zelfde bewegingen die je een hengelaar ziet maken bij het binnen halen van een vis.
De klep ging dicht, om zich na enkele minuten nog even te openen,
restanten werden naar buiten gegooid.
Weer een heel andere vorm van poppetje gezien, kastje weer dicht!

 

[Charles Buddendorf]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Poppetje gezien, kastje weer dicht.
In de koralenbak lag een onopvallend koraal,
eigenlijk had het meer weg van een aardappel dan iets anders.
Iets waar je normaal gesproken zondermeer aan voorbij zou lopen.
Toch trok iets mijn aandacht, maar ik kon nauwelijks vatten wat het was dat mijn aandacht getrokken had.
Het leek wel of de aardappel knipoogde, een warme knipoog met helderblauwe wimpers.
Hoe dichter ik de aardappel benaderde om haar aan nadere inspectie te kunnen onderwerpen hoe saaier ze werd, gewoon een bruine aardappel, van blauwe wimpers geen spoor.
Echter toen ik afstand nam, stak zij allerlei gekleurde vlaggetjes naar buiten, alsof zij de overwinning op mij met vlaggenvertoon wilde vieren.
Een lonkende aardappel!
Dit wonderlijke juwelen doosje moest hoe dan ook mee naar Max,
kon ze mooi op de plaats van de Catalaphyllia liggen.
Thuis kon ik in alle rust ontdekken hoe deze toverbal goochelt.
Het hobbelige aspect dankt dit moederkoraal aan de vele kokerwormgangen die ze met haar mantel der liefde bedekt.
Elk gangentje eindigt in een opening die afgedekt wordt door een klein dekseltje.
Als een kokerwormpje naar buiten wil dan duwt hij met zijn beentjes het dekseltje naar buiten en zwaait in een razendsnel gebaar beide kleurrijke spiraalvormige armen naar boven.
En zo is dit hele koraal bedekt door een palet van kleuren, rood, oranje, wit, blauw, groen, maar ook combinaties van kleuren zijn zichtbaar.
Voor mij is dit kunst, echt waar, het is zo’n schitterend schakering van kleuren op die bruine ondergrond.

Heel leuk geschreven Annetje. En hele mooie foto's. Veel plezier met je "aardappel"

 

[annetje]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Week 21 van de opstart.
- Elke keer ben ik weer verwonderd over wat je allemaal tegen komt in dit vak.
Toeval zal hierbij een rol spelen maar ook zeker mijn onwetendheid en het gebrek aan ervaring.
Zo mijn spons, daar heb ik al eerdere over verteld, daar is al eerder een stuk uitgevallen.
Nu blijkt, dat hij binnen 5 dagen voor een groot gedeelte zijn kleur verloren heeft, gisteren beige en vandaag naar wittig (foto 1).
Tegelijkertijd zie ik dat het stuk dat nu aangetast is (is dit nu ook het uitstoten van zoöxanthellen?) ook best wel groei vertoond heeft, het is helemaal tegen een naastgelegen steen aangegroeid.
Is er te weinig stroming en daardoor te weinig voeding?
Of ben ik gewoon nog niet klaar voor een spons?
Ik heb in ieder geval even de pompen stilgezet en heb hem wat plankton gegeven in de hoop dat het een gebrek aan voeding is geweest, en anders maak ik me maar op voor een geleidelijk afbraak proces zoals al eerder beschreven.
- De waterwaarden:
SG: 1.024
PO4: 0
KH: 8 (5 dagen geleden 13)
pH: 8.15
NO2: 0
NO3: 0
Mg: 1440
Ca: 370 (5 dagen geleden 450)
Ca en KH maken een soort van vrije val voorlopig, dus flink aanvullen deze drie dagen.
- Er gaan ook dingen goed; de hysterix lijkt groeipunten te laten zien! (foto 2)
- Op foto 3 zie je een slakje (5 mm ongeveer) en op de laatste foto een onderwaterinsect, daar barst het gelukkig van.

 

[M_v_P]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Hoi Annetje,

Misschien is dat gedeelte van de spons aan het afsterven omdat het te weinig licht krijgt? Je spons lijkt erg op een Haliclona sp. (maar kan ook zo maar een Xestopongia sp. zijn) en die staan erom bekend dat ze veel licht en, zoals alle sponzen eigenlijk, veel stroming nodig hebben.

Groet,

Marcel

 

[annetje]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Hoi Marcel,
Toen ik deze spons destijds kocht was het advies juist om hem zo donker mogelijk te zetten.
Ik heb toen het rif om hem heen opnieuw opgebouwd zodat hij in het donker kon staan.
Het stuk wat wit is geworden is inderdaad het stuk dat het donkerst staat.
Aangezien ik weinig te verliezen heb heb ik net weer een kleine verbouwing achter de rug, de spons staat in ieder geval weer in het licht.
Ik hoop dat je gelijk hebt, bedankt voor je tip.:biggrin:

 

[annetje]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Wie weet wat ik gezien heb????
Gisteren en vandaag hebben de sterpoliepen (briareum) het zwaar te verduren gehad.
Het begon met een klein krabbetje dat er een tussenstop maakte, vervolgens kwam mijn clownsgarnaal die zijn anemoon was kwijtgeraakt er ook nog eens bij zitten. Het koraal trak als reactie zijn poliepen terug en bleef beledigd in de 'geplukte kip stand' liggen.
Zo ken ik hem wel, als hij van slag is kan hij zomaar een dagje een teruggetrokken bestaan leiden.
Vervolgens zag ik mij gisteren genoodzaakt bij het verbouwen van mijn rif er een stukje vanaf te breken, ook niet leuk.
Er kwam een fel paarse wond tevoorschijn, maar ik had begrepen dat afbreken wel kon.
Enfin, het losgekomen stukje had ik leuk tegen de achterwand gepositioneerd, kon het daar lekker tegen de achterruit groeien.
Zoals te verwachten lag dat kleine stukje vanochtend onbereikbaar ergens achteraan.
Dus, jullie begrijpen het al, even de pompen stil gelegd om te vissen, echter zonder succes, het ligt er nog, op hoop van zegen.
Echter, EN NU KOMT HET WONDERBAARLIJKE, toen ik de apperatuur weer inschakelde zag ik dat uit het oorspronkelijke briareum een grijsachtige 'schoorsteen' van ongeveer 3 to 4 cm lengte herrees, doorsnede ongeveer een halve cm. Tot mijn verbazing ging het ding zich samenknijpen en er spoot ritmisch door mij niet te duiden 'vloeistof'uit. Voordat ik mijn fototoestel kon pakken trok het gevaarte zich weer terug. Het is mij een raadsel wat dit nu was, is het een onderdeel van het briareum dat te lang geplaagd was en daarom zijn 'maaginhoud?' uitbraakte, of is het heel iets anders dat toevallig onder dit koraal leeft?
GRAAG JULLIE MENINGEN!

 

[MarjanH]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Een mogelijke zakpijp of spons?

 

[annetje]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Hoi Marjan,
Dank voor je suggesties. Ik weet niet zoveel van een zakpijp, met name niet of deze als een soort periscoop omhoog kan komen.
Wellicht dat ik dit monstertje van Lochness nog eens op de foto krijgen.photopic

 

[annetje]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.


Vrijdag heb ik een prachtige Clown garnaal (periclimenes brevicarpalis) gekocht.
Hij kwam keurig met zijn eigen behuizing, een kleine rode tepelanemoon.
De anemoon had zijn voet beschermend om zijn tentakels geslagen en had zo veel weg van een knikker,
de clowngarnaal volgde hem op de voet (foto 1).
Plan de campagne gemaakt voor het overwennen.
Dat anemonen hun eigen weg gaan was mij inmiddels bekend,
toch probeerde ik me in hem in te leven en koos voor de hoogste plek in het rif, lekker licht.
Dat stelde hij kennelijk op prijs,
hij strekte vurige tentakels in vervoering naar boven.
Vervolgens het garnaaltje bij hem geplaatst.
Het weerzien was innig,
de clowngarnaal ging direct over tot het poetsen van zijn ‘bed and breakfast’.
Later als de anemoon groot is, zo weet deze clown,
dan beschermt deze hem tegen onwelkome gasten,
dus het is zaak nu al een hechte band te smeden.
Zo gingen zij en wij tevreden de avond in (foto 2).
Echter, de volgende ochtend bleek de anemoon aan de wandel te zijn gegaan,
bovendien ernstig verdwaald.
Was hij in een spelonk gevallen?
In ieder geval onvindbaar voor het reddingsteam dat klaar stond.
Uiteindelijk vonden we hem op de bodem helemaal onder het rif.
Door een klein spleetje kwam een miniem straaltje licht waarin hij zich probeerde te warmen (foto 3).
Van wandelen naar een plek waar het leven beter was leek geen sprake.
Misschien kan een anemoon van dit formaat nog niet zo goed overzien
hoe dat gaat,
dat bewandelen van zo’n lichtpad.
Vernuftige reddingsactie op touw gezet (foto 4)
en hem wederom op een ander plekje lekker in het licht gezet. action
De clowngarnaal had ondertussen op de sterpoliepen een logeeradres gevonden (foto 5),
maar gezien de wanhoop waarmee hij achter de anemoon had aangesjouwd leek het me beter hem weer thuis te brengen.
Zo gezegd, zo gedaan.
Zo gingen zij en wij tevreden de avond in (foto 6).
De zon ging onder…
In het prille ochtendlicht bleek hij opnieuw spoorloos,
de onhandige slaapwandelaar!
Waar ik ook gluurde, onvindbaar.
Geen richtingsgevoel?
Geen TomTom?
De clown zit nu weerloos wachtend tegen de achterwand,
vertelt zichzelf kleine grapjes om de moed er in te houden.
Zijn makker moet het nu zelf maar zien te klaren.
Zo verlaten wij Max vandaag weer, met bezwaard hart.

PS: Opvallend is dat deze garnaal kennelijk in staat is om te verkleuren, zijn staart is op foto 1 kleurloos. Op andere foto’s valt een helder rood op, de kleine kameleon.

 

[annetje]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Foto 6

 

[annetje]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

What’s in a name.
Mijn Maxje staat morgen 22 weken.
Als je zolang als ik over de opstart hebt gedaan dan heb je het idee dat je
elke steen,
elke vierkante centimeter kent.
Maar schijn bedriegt.
Mijn idee blijkt een illusie.
Er is namelijk één plek die ik nog niet ken,
Max heeft een driehoek,
een driehoek van Bermuda!
Deze driehoek is tot nu toe selectief, vissen of koralen lust hij niet.
Maar garnalen des te meer.
Inmiddels huizen er 5 garnalen in Max, 4 daarvan wonen in Bermuda, alleen de clowngarnaal is nog op zoek naar zijn anemoon en nog niet door Bermuda opgeslokt.
Mijn laatste aanwinsten zijn twee garnalen, twee Stenopus cyanoceles (Blauwpoot kappersgarnalen) tenminste, zo heb ik ze gekocht.
Echter als ik in de database kijk, dan lijken ze meer op het portret van de Stenopus tenuirostris (Blauwe kappersgarnaal).
Over deze blauwe kappersgarnaal lees ik in de database onderstaande geruststellende woorden:
“Stenopus tenuirostris is de kleinste vertegenwoordiger uit de Stenopus familie en wordt zeer zelden in de handel aangeboden. Benodigd relatief grote holletjes. Is probleemloos met andere garnalen samen te houden, ook met kleine visjes. Verjaagd deze wel uit het nabereik van zijn holletje. Is minder gevoelig voor plotselinge schommelingen in het zoutgehalte dan andere Stenopus soorten. Door zijn schuw karakter leeft hij een min of meer verborgen leventje, ook in gevangenschap kan het enkele maanden duren voor dat hij zich eens laat zien”.
Tja, enkele maanden voor hij zich eens laat zien,
op voorhand heb ik maar een foto van ze gemaakt voordat ze te water gingen,
voor het geval dat…
inderdaad, voor het geval dat ik nog een paar maanden moet wachten.
Over geduld gesproken.

 

[annetje]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Week 22 van de opstart.
In mijn vorig berichtje sprak ik over de driehoek van Bermuda.
Dat was kennelijk de goden verzoeken.
De Zijlvin blenny (Rotsdraak) is spoorloos en dat is verontrustend nieuws.
Overal heb ik gekeken,
met een zaklamp onder alle stenen gegluurd,
in alle filtervakken gekeken.
Niets!
Trouwens ook geen anemoon,
die had nu toch inmiddels al bovenwater moeten zijn!
De waterwaarden wijzen echter niet op een lijkje of twee:
dan had ik op zijn minst een verhoging in de NO2 en toch zeker in de NO3 verwacht.
Hier zijn ze:
SG: 1.023
PO4: 0
KH: 7
pH: 8.15
NO2: 0
NO3: 0
Mg: 1425
Ca: 390
Of zou ik door al dat geduld zooooveeel bacteriën hebben dat ze meteen korte metten hebben gemaakt met al dat ammoniak????
Ik snap er niets van,
de rotsdraak zag er goed en welgevoed uit,
gedroeg zich als een echte zee-teckel, kortom, niets aan de hand zo dacht ik.
Zou ze in haar ijdelheid gedacht hebben dat ze een picasso was,
of een witborstdokter en zich hun kwetsbaarheid hebben ingebeeld
met alle gevolgen van dien??
De spons is nu helemaal wit, op een piepklein stukje na.
Ironisch genoeg staat dat stukje nog net in de schaduw.
Er gaan gelukkig ook dingen goed, de clown garnaal was er nog, actionactionaction
en we hebben zelfs de blauwe kappersgarnaal gezien (na een week al).
Deze ontmoeting was zo onverwacht dat zowel de garnaal als ik er van schrokken, hij zit weer ver ver weg.

 

[JanWillem & Helene]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Hallo Annetje

Wat vervelend van de rotsdraak maar soms gaan deze dingen gewoon mis en het ergste is als je het niet kan verklaren
Stiekem hoop je toch altijd dat ze zo weer vrolijk rondzwemmen maar helaas is de werkelijkheid anders. Toen we net begonnen met deze hobby had ik hier verschrikkelijk veel moeite mee (het laat me nog niet onverschillig). Je vraagt je toch altijd af wat je verkeerd hebt gedaan.

Maar gelukkig zijn er zoveel andere mooie dingen om van te genieten
Neem nou die mooie garnalen die je hebt dat zijn echte beauty’s. Ik zou ook graag zo’n symbiosegarnaal willen hebben maar niet in combinatie met een anemoon (moet ik daar weer de hele tijd naar zoeken) Hopelijk vind je de jouwe gauw en gaat hij zich dan (op de juiste plek) settelen.


Groetjes Helene

 

[MarjanH]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Annetje, wees nog niet ongerust. Ook ik heb een hele kleine zijlvin Blennie (zo'n 1,5 cm groot nog maar) en er zijn werkelijk uren dat ik in de rats zit omdat ik hem niet meer zie en dan zomaar ineens vanuit het niets laat hij zich weer zien.
Ik ben er inmiddels achter dat mijn kleine vriend helemaal achterin het rif een paar fijne schuilplaatsen heeft gevonden en dat zijn nou net de holletjes die ik natuurlijk niet kan zien!
Dus hou hoop !

Wat heb je daar overigens voor krabbetje?

 

[JanWillem & Helene]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Hallo Annetje

Hopelijk heeft Marjan gelijk. Duimen maar dat hij weer te voorschijn komt
Groetjes Helene

 

[annetje]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Hoi Helene en Marjan,
Dank voor jullie steun.
Helaas laat de zijlvin zich ook vandaag niet zien, dus ik ga er toch maar van uit dat dit het dan was.
Meestal zat ze namelijk al op de eerste rij om aandacht te vragen.
Net heb ik de hamerkoraal verplaatst. Het is onopgemerkt dermate veel groter geworden dat het met zijn poliepen de naburig gelegen lobophyllia raakte.
Bij de lobophyllia zag je ter plekke een duidelijke afname van poliepen.
Zo dreigde ook het druifjes koraal bijna mijn doopvond te raken, dus ook die heb ik naar lagere regionen verplaatst.
Ook ik heb momenteel onvrede met de inrichting van de bak.
Max blijft uiteindelijk een forse nonobak met alle beperkingen van dien.
Hoe meer ervaren je bent hoe beter je denk ik met die beperkingen kunt omgaan. Ik ben dat nu gaande weg aan het leren.
Had ik net een mooie compositie dan moet je die weer veranderen omdat bijvoorbeeld zo'n hamer veel te hard groeit in relatie tot de totale grootte van Max natuurlijk. Ook het afsterven van de spons haalt het kleurenpalet onderuit. Juist door dat krachtige blauw kwam het zalmroze van de foxcoral tot zijn recht.
Mijn rif is vrij stijl gebouwd met veel doorzwem- en schuilmogelijkheden. Er zijn dus relatief veel schduwrijke plekken die ik graag zou willen vullen met lagere dieren.
Maar zijn die er eigelijk wel, schaduwminnende lageredieren die dan ook nog kleurrijk zijn?
Want voor kleur gan ik helemaal.
Mochten die er niet zijn, dan moet ik wellicht het rif hier en daar weer eens herleggen.
En wat moet je met die stijle wanden?
Ik speel met de gedachte om bij collega aquarianen kleine stekjes (echt klein) te gaan verzamelen en die stenen maar eens lekker vol te plakken. Dan zie ik van zelf hoe het organisch gaat groeien. Zou dat een goed plan zijn????
Reacties zijn welkom!!!
Voor de duidelijkheid heb ik nog even een overzichtsfoto gemaakt, omdat het overdag is helaas wat spiegeling, maar jullie kunnen hopelijk toch zien wat ik bedoel.

 

[TheDutchMan1993]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Jammer zeg dat die blenny weg is , bij mij doet hij het echt goed hij vreet zijn buikie elke dag vol aan algen enzo ik hoop dat hij weer te voorschijn komt!