Zeewaterforum.info
U bezoekt ons forum als gast, wij zouden het leuk vinden als u zich registreert en aktief mee discussieert in de verschillende topics.
mijn lange afstandsrelatie met Max.
- Topicstarter annetje
- Startdatum
OP
OP
annetje
OZ Medewerker
Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.
Dat doopvondje van me is een gezellig diertje,
en zo mag ik wel zeggen,
het is een karaktervol exemplaar.:biggrin:
Hij heeft zich inmiddels vastgezet met zijn voet,
anders was hij al lang op de bodem geëindigd,
meegenomen in de koralenlawine van vorige week.
Daar waar ik dacht dat als hij eenmaal positie had ingenomen hij voet bij stuk zou houden, blijkt hij toch subtiele bewegingen te maken.
Hij heeft nu duidelijk een andere positie.
Ook de kleine stigmatura, onze bella donna,
heeft met hem haar draai wel gevonden.
Ze zoekt graag zijn gezelschap op, gaat dan even langszij liggen,
dan kleppen ze saampjes wat over het leven, zo stel ik me voor.
En als de lichten doven,
dan gaat ze in een holletje onder zijn voet slapen,
en zo brengen ze gezamenlijk de nacht door.
Bijgaand een foto van de doopvond,
je ziet ook een soort sliertje dat uit zijn ‘slurfje’ komt.
Dat brengt hij zo van tijd tot tijd naar buiten.
De functie is mij onbekend, wellicht een soort sensor of iets om dergelijks?
Dat doopvondje van me is een gezellig diertje,
en zo mag ik wel zeggen,
het is een karaktervol exemplaar.:biggrin:
Hij heeft zich inmiddels vastgezet met zijn voet,
anders was hij al lang op de bodem geëindigd,
meegenomen in de koralenlawine van vorige week.
Daar waar ik dacht dat als hij eenmaal positie had ingenomen hij voet bij stuk zou houden, blijkt hij toch subtiele bewegingen te maken.
Hij heeft nu duidelijk een andere positie.
Ook de kleine stigmatura, onze bella donna,
heeft met hem haar draai wel gevonden.
Ze zoekt graag zijn gezelschap op, gaat dan even langszij liggen,
dan kleppen ze saampjes wat over het leven, zo stel ik me voor.
En als de lichten doven,
dan gaat ze in een holletje onder zijn voet slapen,
en zo brengen ze gezamenlijk de nacht door.
Bijgaand een foto van de doopvond,
je ziet ook een soort sliertje dat uit zijn ‘slurfje’ komt.
Dat brengt hij zo van tijd tot tijd naar buiten.
De functie is mij onbekend, wellicht een soort sensor of iets om dergelijks?
Bijlagen
Laatst bewerkt:
OP
OP
annetje
OZ Medewerker
Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.
Week 25 van de opstart.
Surprise surprise! :biggrin:
Wie kwam er ineens van onder een steen aanzetten?
Het verloren schaap, de anemoon! (zie # 252 ).actionactionaction
Eerlijk gezegd had ik niet meer op hem gerekend.
Kennelijk had hij het licht toch gezien,
wat schaapachtig schuifelde hij naar voren.
Nog steeds komt hij niet over als de meest intelligente anemoon (zit er blond onder al dat rood?
),
Hij werd dan ook meteen weer meegevoerd door de stroming en was bijna terug bij af.
Snel alle pompen uitgezet, hem weer onder de stenen vandaan geplukt en een klein dammetje om hem gebouwd.
Zo ligt hij nu op de bodem, kan hij in ieder geval niet meer naar beneden vallen.
Toch blijft hij een zorgenkind, het zal me niets verbazen als hij morgen weer de benen heeft genomen.
Begin van de kerstvakantie, ook nog vrij, dus nu kan ik me eens intensief met Maxje bezig houden. Die vrije dagen komen goed uit want ik heb een aantal projecten op stapel staan.
- De pompen draaien nu een half jaar, die krijgen hun eerste ontkalkbeurt, net als de eiwitafschuimer (eens per 6 weken).
- De bodem gaat eindelijk van zand voorzien worden. Ik verheug me er enorm op, dat moet echt een verschil in aanzien maken.
- Het rif ga ik nog iets veranderen qua opbouw, is niet helemaal naar mijn zin.
- Dagelijks de waarden Ca, KH (Mg) ophogen zodat deze wat minder schommelen.
- Misschien nog wat visjes toevoegen als het even kan zeker nog wat koralen.
Waarden van vandaag (spannend na een week voeren):
SG: 1.023
PO4: 0
KH: 7
pH: 8.15
NO2: 0
NO3: 0
Mg: 1350
Ca: 370
Week 25 van de opstart.
Surprise surprise! :biggrin:
Wie kwam er ineens van onder een steen aanzetten?
Het verloren schaap, de anemoon! (zie # 252 ).actionactionaction
Eerlijk gezegd had ik niet meer op hem gerekend.
Kennelijk had hij het licht toch gezien,
wat schaapachtig schuifelde hij naar voren.
Nog steeds komt hij niet over als de meest intelligente anemoon (zit er blond onder al dat rood?
), Hij werd dan ook meteen weer meegevoerd door de stroming en was bijna terug bij af.
Snel alle pompen uitgezet, hem weer onder de stenen vandaan geplukt en een klein dammetje om hem gebouwd.
Zo ligt hij nu op de bodem, kan hij in ieder geval niet meer naar beneden vallen.
Toch blijft hij een zorgenkind, het zal me niets verbazen als hij morgen weer de benen heeft genomen.
Begin van de kerstvakantie, ook nog vrij, dus nu kan ik me eens intensief met Maxje bezig houden. Die vrije dagen komen goed uit want ik heb een aantal projecten op stapel staan.
- De pompen draaien nu een half jaar, die krijgen hun eerste ontkalkbeurt, net als de eiwitafschuimer (eens per 6 weken).
- De bodem gaat eindelijk van zand voorzien worden. Ik verheug me er enorm op, dat moet echt een verschil in aanzien maken.
- Het rif ga ik nog iets veranderen qua opbouw, is niet helemaal naar mijn zin.
- Dagelijks de waarden Ca, KH (Mg) ophogen zodat deze wat minder schommelen.
- Misschien nog wat visjes toevoegen als het even kan zeker nog wat koralen.
Waarden van vandaag (spannend na een week voeren):
SG: 1.023
PO4: 0
KH: 7
pH: 8.15
NO2: 0
NO3: 0
Mg: 1350
Ca: 370
Bijlagen
OP
OP
annetje
OZ Medewerker
Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.
Niets veranderlijker dan de vrouw. actionAhum.
Zoals al aangekondigd had ik grootse plannen, die heb ik gisteren ten dele uitgevoerd.
Het verbouwen van een rif is geen kinderachtige bezigheid als er al bewoners zijn.
Tot diep in de nacht had ik nagedacht over een plan de campagne.
Een zekere angst had ik voor het domino-effect.
Je verschuift een steen een beetje, dan blijkt toch dat alles verbonden is en voor je het weet ligt je rif aan gruzelementen.
Duhus: Eerst alle koralen netjes op de bodem gezet, als soldaatjes in gelid stonden zij geparkeerd, 18 stuks.
Enne de vissen?
Die moesten het zelf maar zien te redden.
Ik had goed voor ogen wat ik wilde veranderen,
veel meer ruimte om koralen neer te zetten.
Nu had ik te vaak te stijl gebouwd, en dat gaf onvoldoende mogelijkheden.
Eén steen heb ik er helemaal uitgehaald, op meerdere plekken openbaarde zich valonia, hij liet ook links en rechts wat rode pluisalg zien, en bovenal sprak de vorm me niet aan.
Er deed zich echter een complicerende factor voor.
Als ware hij een actievoerder van Greenpeace die zich aan de treinrail had vastgeketend, zo betrok de rotsdraak (no.2) een klein holletje in deze steen, vastberaden om daar voor eeuwig te blijven zitten tot zij gered zou worden door een prins op het paard. Zeker een uur gewacht, grrr.199 Op een prins leek ik niet.
De bodem ontalgd, laten bezinken, hevelen... enne... eigenlijk zou ik moeten wachten tot de volgende ochtend om nog een keer te hevelen, maar dat geduld kon ik niet meer opbrengen.
Nou ligt het er, het zand, ooohhhh wat een verschil.
Bijgaand een overzichtsfotootje, en jullie weten het uit eigen ervaring, in het echt veeel meer diepte en kleur.
Genieten! byby
PS: Bij MWS is de kerstmsaangekomen, ga woensdag mijn bestelling lekker ophalen.
Niets veranderlijker dan de vrouw. actionAhum.
Zoals al aangekondigd had ik grootse plannen, die heb ik gisteren ten dele uitgevoerd.
Het verbouwen van een rif is geen kinderachtige bezigheid als er al bewoners zijn.
Tot diep in de nacht had ik nagedacht over een plan de campagne.
Een zekere angst had ik voor het domino-effect.
Je verschuift een steen een beetje, dan blijkt toch dat alles verbonden is en voor je het weet ligt je rif aan gruzelementen.
Duhus: Eerst alle koralen netjes op de bodem gezet, als soldaatjes in gelid stonden zij geparkeerd, 18 stuks.
Enne de vissen?
Die moesten het zelf maar zien te redden.
Ik had goed voor ogen wat ik wilde veranderen,
veel meer ruimte om koralen neer te zetten.
Nu had ik te vaak te stijl gebouwd, en dat gaf onvoldoende mogelijkheden.
Eén steen heb ik er helemaal uitgehaald, op meerdere plekken openbaarde zich valonia, hij liet ook links en rechts wat rode pluisalg zien, en bovenal sprak de vorm me niet aan.
Er deed zich echter een complicerende factor voor.
Als ware hij een actievoerder van Greenpeace die zich aan de treinrail had vastgeketend, zo betrok de rotsdraak (no.2) een klein holletje in deze steen, vastberaden om daar voor eeuwig te blijven zitten tot zij gered zou worden door een prins op het paard. Zeker een uur gewacht, grrr.199 Op een prins leek ik niet.
De bodem ontalgd, laten bezinken, hevelen... enne... eigenlijk zou ik moeten wachten tot de volgende ochtend om nog een keer te hevelen, maar dat geduld kon ik niet meer opbrengen.
Nou ligt het er, het zand, ooohhhh wat een verschil.
Bijgaand een overzichtsfotootje, en jullie weten het uit eigen ervaring, in het echt veeel meer diepte en kleur.
Genieten! byby
PS: Bij MWS is de kerstmsaangekomen, ga woensdag mijn bestelling lekker ophalen.
Bijlagen
Laatst bewerkt:
JanWillem & Helene
Senior Forumlid
Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.
Hoi Annetje
Leuk dat je weer een rotsdraak hebt aangeschaft en de Chinese pijlvisjes zijn ook geweldig. Helaas kunnen wij deze soort niet houden omdat we een open bak hebben.
De opbouw is een stuk beter zo en met mooi wit zand is het gelijk een ander gezicht.
Dan kan je ons kerstcadeautje zien. Weet nog niet wanneer we onze zeenaalden twee Corythoichthys intestinalis (zie laatste bericht MWS vierde Foto) kunnen ophalen.
Groetjes Helene
Hoi Annetje
Leuk dat je weer een rotsdraak hebt aangeschaft en de Chinese pijlvisjes zijn ook geweldig. Helaas kunnen wij deze soort niet houden omdat we een open bak hebben.
De opbouw is een stuk beter zo en met mooi wit zand is het gelijk een ander gezicht.
Dan kan je ons kerstcadeautje zien. Weet nog niet wanneer we onze zeenaalden twee Corythoichthys intestinalis (zie laatste bericht MWS vierde Foto) kunnen ophalen.
Groetjes Helene
OP
OP
annetje
OZ Medewerker
Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.
Hoi Helene, vertel eens, hoe doen jullie stigmatura's het samen, ik overweeg er namelijk nog eentje te kopen, maar weet niet of dat wel samengaat in 250 liter.
Die zeenaalden vind ik adembenemend mooi.
Ze staan op mijn geheime verlanglijstje getiteld: Onbereikbare visjes en koralen.
Ik zag eens gele zeenaalden met een rood staartje, bijna had ik ze zomaar meegenomen.
Maar ze hebben levend voedsel nodig toch, en niet zo veel stroming?
PS: Op het laatste bericht van MWS zie je ook een rode zeester (tigste foto van boven), die is voor mij (hihi).
Hoi Helene, vertel eens, hoe doen jullie stigmatura's het samen, ik overweeg er namelijk nog eentje te kopen, maar weet niet of dat wel samengaat in 250 liter.
Die zeenaalden vind ik adembenemend mooi.
Ze staan op mijn geheime verlanglijstje getiteld: Onbereikbare visjes en koralen.
Ik zag eens gele zeenaalden met een rood staartje, bijna had ik ze zomaar meegenomen.
Maar ze hebben levend voedsel nodig toch, en niet zo veel stroming?
PS: Op het laatste bericht van MWS zie je ook een rode zeester (tigste foto van boven), die is voor mij (hihi).
JanWillem & Helene
Senior Forumlid
Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.
Hoi Annetje
De stigmatura’s doen het geweldig :biggrin:. Ze zwemmen vaak samen maar niet de hele dag. Een enkele keer jaagt de grotere de kleine achterna maar dit is meer plagen dan agressie. Vaak zitten ze gezellig samen op de montiplaat. We hebben wel bewust een kleine stigmatura uitgezocht zodat de kans van slagen wat groter is. Je kan het best Ton vragen of de RSM groot genoeg is voor twee stigmatura’s.
De zeenaalden zijn al langer een grote wens van mij en mijn man (weet niet wie gelukkiger is met die beestjes :biggrin Hopelijk hebben we voldoende levend voer in de stenen (25 kg steen komen uit de RSM en daar zit hopelijk meer leven in) Verder hebben we altijd Artemia naupliën in huis. En natuurlijk proberen we ze te wennen aan diepvries mysis, lobstereggs, red plankton en cyclop-eeze. Deze voersoorten vallen goed in de smaak bij onze blauwgestreepte zeenaalden. We hebben de zeenaalden al meer in gemengde rifbakken gezien en hopelijk werkt het ook bij ons.
Die rode zeester is heel mooi ben benieuwd hoe die het gaat doen. We willen het later zeker ook een keer proberen.
Groetjes Helene
Hoi Annetje
De stigmatura’s doen het geweldig :biggrin:. Ze zwemmen vaak samen maar niet de hele dag. Een enkele keer jaagt de grotere de kleine achterna maar dit is meer plagen dan agressie. Vaak zitten ze gezellig samen op de montiplaat. We hebben wel bewust een kleine stigmatura uitgezocht zodat de kans van slagen wat groter is. Je kan het best Ton vragen of de RSM groot genoeg is voor twee stigmatura’s.
De zeenaalden zijn al langer een grote wens van mij en mijn man (weet niet wie gelukkiger is met die beestjes :biggrin
Hopelijk hebben we voldoende levend voer in de stenen (25 kg steen komen uit de RSM en daar zit hopelijk meer leven in) Verder hebben we altijd Artemia naupliën in huis. En natuurlijk proberen we ze te wennen aan diepvries mysis, lobstereggs, red plankton en cyclop-eeze. Deze voersoorten vallen goed in de smaak bij onze blauwgestreepte zeenaalden. We hebben de zeenaalden al meer in gemengde rifbakken gezien en hopelijk werkt het ook bij ons.Die rode zeester is heel mooi ben benieuwd hoe die het gaat doen. We willen het later zeker ook een keer proberen.
Groetjes Helene
OP
OP
annetje
OZ Medewerker
Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.
Er zijn van die dingen waar een mens tegen op kan zien,
zoals het ontkalken van de pompen. :biggrin:
Nou vind ik dat niet zo'n probleem als het om het koffiezet apparaat of de waterkoker gaat, je kan je tijd nemen, er nog eens een afwaskwast doorhalen als het resultaat tegen valt.
Bij de RSM staat er natuurlijk het leven van alle diertjes op het spel, althans zo voelt het.
Het moest er toch maar van komen, alle voorvallen die ik voor uitstel had aangegrepen waren immers opgelost (zoals onverwacht een nieuwe CV-ketel, we hebben het erg koud gehad, Brrrr).
Dus met rode konen aan de slag gegaan.
Bij de RSM moet je van tevoren even goed de logistiek doornemen.
Klep open, snoeren los, pompen 1 en 2 losmaken, klep weer dicht en dan de eiwtafschuimer uitnemen. Deze zin is zoveel makkelijker getypt dan uitgevoerd.
Toch merk ik dat ik al meer baas over Max aan het worden ben dan Max over mij.
Met een zekere rust brouw ik een warm mengsel van azijn en water,
blijf koelbloedig bij gebrul uit een andere kamer dat de hond gekotst heeft en daar nu een soort van bad in neemt199.
Multi-tasken gaat nu even niet.
Pompen aan in de emmer, een kleine fontein naar het plafond, ook niet slim.
Blij ben ik met de Vortech, die ondertussen stilletjes zijn rondjes draait.
Uiteindelijk zit alles er weer in, geen schroefjes over.
Samen komen de vissen en ik met een kopje thee voor de bak tot bedaren.
Is eigenlijk best goed gegaan!byby
Er zijn van die dingen waar een mens tegen op kan zien,
zoals het ontkalken van de pompen. :biggrin:
Nou vind ik dat niet zo'n probleem als het om het koffiezet apparaat of de waterkoker gaat, je kan je tijd nemen, er nog eens een afwaskwast doorhalen als het resultaat tegen valt.
Bij de RSM staat er natuurlijk het leven van alle diertjes op het spel, althans zo voelt het.
Het moest er toch maar van komen, alle voorvallen die ik voor uitstel had aangegrepen waren immers opgelost (zoals onverwacht een nieuwe CV-ketel, we hebben het erg koud gehad, Brrrr).
Dus met rode konen aan de slag gegaan.
Bij de RSM moet je van tevoren even goed de logistiek doornemen.
Klep open, snoeren los, pompen 1 en 2 losmaken, klep weer dicht en dan de eiwtafschuimer uitnemen. Deze zin is zoveel makkelijker getypt dan uitgevoerd.
Toch merk ik dat ik al meer baas over Max aan het worden ben dan Max over mij.
Met een zekere rust brouw ik een warm mengsel van azijn en water,
blijf koelbloedig bij gebrul uit een andere kamer dat de hond gekotst heeft en daar nu een soort van bad in neemt199.
Multi-tasken gaat nu even niet.
Pompen aan in de emmer, een kleine fontein naar het plafond, ook niet slim.
Blij ben ik met de Vortech, die ondertussen stilletjes zijn rondjes draait.
Uiteindelijk zit alles er weer in, geen schroefjes over.
Samen komen de vissen en ik met een kopje thee voor de bak tot bedaren.
Is eigenlijk best goed gegaan!byby
Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.
Hai Annetje,
Fijn te horen dat alles goed gegaan is met het ontkalken.
Enne op die Vortech van joe ben ik best wel een beetje jaloers.:biggrin:
Wat je achtertuin betreft...
Een tot twee keer per jaar kom ik samen met de duikclub
langs en we duiken dan o.a. bij de Kabbelaar en
aan de Kerkweg. Zo ontzettend mooi...
Jammer dat zeeland voor ons zo ver weg ligt.
Hai Annetje,
Fijn te horen dat alles goed gegaan is met het ontkalken.
Enne op die Vortech van joe ben ik best wel een beetje jaloers.:biggrin:
Wat je achtertuin betreft...
Een tot twee keer per jaar kom ik samen met de duikclub
langs en we duiken dan o.a. bij de Kabbelaar en
aan de Kerkweg. Zo ontzettend mooi...
Jammer dat zeeland voor ons zo ver weg ligt.
OP
OP
annetje
OZ Medewerker
Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.
Hoi Alberto,
Ja, Zeeland is prachtig en we voelen ons buitengewoon bevoorrecht.
De volgende keer dat je voorlangs zwemt moet je even een gil geven, dan kan je Max life ontmoeten.
En die Vortech, dat voelt inderdaad als een zegen.
Alhoewel ik daar vandaag een enigzins ander gevoel over heb.
Een van de Chinese pijlvissen heeft ineens van het ene op het andere moment een gerafelde rugvin.
Is hij te dicht bij de Vortech gezwommen en heeft deze als gehakt molen gediend????
Hoi Alberto,
Ja, Zeeland is prachtig en we voelen ons buitengewoon bevoorrecht.
De volgende keer dat je voorlangs zwemt moet je even een gil geven, dan kan je Max life ontmoeten.
En die Vortech, dat voelt inderdaad als een zegen.
Alhoewel ik daar vandaag een enigzins ander gevoel over heb.
Een van de Chinese pijlvissen heeft ineens van het ene op het andere moment een gerafelde rugvin.
Is hij te dicht bij de Vortech gezwommen en heeft deze als gehakt molen gediend????
OP
OP
annetje
OZ Medewerker
Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.
Reef secrets.
Je schrikt je toch rot.
Ben je net sinds een week de trotse eigenaar van twee Chinese Pijlvissen.
Het is een stel,
zodra de lampen aangaan
komen ze vanonder het rif tevoorschijn en
zwemmen ze, zij aan zij in de stromen.
Gaat het licht uit,
dan pakken ze hun biezen en
schieten ze het hun vertrouwde rif weer in.
Zo ging dat, dag na dag.
En wat waren ze stralend, oogstrelend mooi.
Zo zat ik te kijken, dag na dag, wat waren ze toch prachtig.
Plots viel me op dat de trotse rugvin van een van hen
in drie delen uiteengevallen was.
Huh???
What happend???
In de Vortechpomp terecht gekomen?
Toch een eng monster in dat rif?
Ontsnapt uit de Bermuda driehoek?
Maar vandaag dan, ineens zwom ook nummer 2 met een drie-delige rugvin.
Huh????
Voor de rest;
niets aan ze te merken,
actief en vrolijk als altijd,
wellicht wat vaker in dat rif.
Bange poeperds, dacht ik nog.
Maar telkens als ze weer uit dat rif tevoorschijn
kwamen waren er meer onderdelen gerafeld en aangetast.
Oh dear, dit werd echt ernstig.
Ik ging me bijna schamen voor hun voorkomen,
wat ben ik nou toch voor’ n pet-aquariaan.
De hulplijn gebeld; ‘het zou kunnen zijn dat het setje een nestje aan het bouwen is en dat ze eitjes hebben gelegd. Die paring kan er nogal ruw aan toe gaan’.
Huh?????
Nou ja zeg!
Reef secrets.
Je schrikt je toch rot.
Ben je net sinds een week de trotse eigenaar van twee Chinese Pijlvissen.
Het is een stel,
zodra de lampen aangaan
komen ze vanonder het rif tevoorschijn en
zwemmen ze, zij aan zij in de stromen.
Gaat het licht uit,
dan pakken ze hun biezen en
schieten ze het hun vertrouwde rif weer in.
Zo ging dat, dag na dag.
En wat waren ze stralend, oogstrelend mooi.
Zo zat ik te kijken, dag na dag, wat waren ze toch prachtig.
Plots viel me op dat de trotse rugvin van een van hen
in drie delen uiteengevallen was.
Huh???
What happend???
In de Vortechpomp terecht gekomen?
Toch een eng monster in dat rif?
Ontsnapt uit de Bermuda driehoek?
Maar vandaag dan, ineens zwom ook nummer 2 met een drie-delige rugvin.
Huh????
Voor de rest;
niets aan ze te merken,
actief en vrolijk als altijd,
wellicht wat vaker in dat rif.
Bange poeperds, dacht ik nog.
Maar telkens als ze weer uit dat rif tevoorschijn
kwamen waren er meer onderdelen gerafeld en aangetast.
Oh dear, dit werd echt ernstig.
Ik ging me bijna schamen voor hun voorkomen,
wat ben ik nou toch voor’ n pet-aquariaan.
De hulplijn gebeld; ‘het zou kunnen zijn dat het setje een nestje aan het bouwen is en dat ze eitjes hebben gelegd. Die paring kan er nogal ruw aan toe gaan’.
Huh?????
Nou ja zeg!
Bijlagen
OP
OP
annetje
OZ Medewerker
Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.
TomPoes verzin een list!
De chef-kok.
Vandaag zo ongeveer is Max een half jaar geworden.action
Week 26 namelijk.
Reden voor een feestje, of een lekker etentje.
Niets is leuker om je dan te laten verassen door de chef-kok.
Je mag aangeven wat je absoluut liever niet op bord wilt zien
verschijnen en mag de grote lijn aangeven: vis of vlees.
En laat je dan maar verassen!
Zo bewandel je ongekende paden,
strelen smaakcombinaties de tong die je van je leven niet spontaan had gekozen.
In een goed restaurant is dit een ware ontdekkingsreis.
Zo vroeg ik Tom (MWS) een lijstje voor mijn Max te maken,
trefwoorden: vreedzaam, droogvoer accepterend, interessant gedrag.
Een paar maanden heb ik het lijstje al in huis,
Ik zat voor de nog lege bak en zag de diverse vissen in gedachten al rond zwemmen.
Er ging er wel eens eentje af, er kwam er ook wel af en toe weer eentje bij.
Een beetje van Maggi en een beetje van mezelf zal ik maar zeggen.
Nu Max een half jaar is vier ik dat met wat diertjes van het lijstje.
Op het menu staan:
Voorafje: garnalen cocktail,
Hoofdgerecht: zeevisch
En als desert?
Zeesterrenmelange op een bedje van zeekraal.
byby
TomPoes verzin een list!
De chef-kok.
Vandaag zo ongeveer is Max een half jaar geworden.action
Week 26 namelijk.
Reden voor een feestje, of een lekker etentje.
Niets is leuker om je dan te laten verassen door de chef-kok.
Je mag aangeven wat je absoluut liever niet op bord wilt zien
verschijnen en mag de grote lijn aangeven: vis of vlees.
En laat je dan maar verassen!
Zo bewandel je ongekende paden,
strelen smaakcombinaties de tong die je van je leven niet spontaan had gekozen.
In een goed restaurant is dit een ware ontdekkingsreis.
Zo vroeg ik Tom (MWS) een lijstje voor mijn Max te maken,
trefwoorden: vreedzaam, droogvoer accepterend, interessant gedrag.
Een paar maanden heb ik het lijstje al in huis,
Ik zat voor de nog lege bak en zag de diverse vissen in gedachten al rond zwemmen.
Er ging er wel eens eentje af, er kwam er ook wel af en toe weer eentje bij.
Een beetje van Maggi en een beetje van mezelf zal ik maar zeggen.
Nu Max een half jaar is vier ik dat met wat diertjes van het lijstje.
Op het menu staan:
Voorafje: garnalen cocktail,
Hoofdgerecht: zeevisch
En als desert?
Zeesterrenmelange op een bedje van zeekraal.
byby
OP
OP
annetje
OZ Medewerker
Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.
Het raadsel opgelost.
In # 249 vertelde ik van een wonderbaarlijke observatie.
Ondanks suggesties van deze en gene werd het me niet veel duidelijker wat ik nou precies gezien had. En of ik wel wat gezien had.
Misschien was het een zinsbegoocheling, een fata morgana geweest?
Vandaag gebeurde het opnieuw,
niet stiekem onder de briareumdeken,
neen, open en bloot!
Bovendien had ik de camera standby,
dus alles nog kunnen vastleggen.
Kijk maar: het gaat om een gratis-voor-niks-slak,
als ukkepuckjes meegekomen op het levend steen.
Inmiddels uitgegroeid tot forse knapen,
hun platte huisjes inmiddels een cm of 2 lang.
Opvallend is dat ze zich enorm snel voortbewegen,
een slakkengangetje is voor hun niet weggelegd.
En wat je nou ziet is volgens mij het uitstoten van eitjes.
Je ziet de stigmatura er van smullen.
Het raadsel opgelost.
In # 249 vertelde ik van een wonderbaarlijke observatie.
Ondanks suggesties van deze en gene werd het me niet veel duidelijker wat ik nou precies gezien had. En of ik wel wat gezien had.
Misschien was het een zinsbegoocheling, een fata morgana geweest?
Vandaag gebeurde het opnieuw,
niet stiekem onder de briareumdeken,
neen, open en bloot!
Bovendien had ik de camera standby,
dus alles nog kunnen vastleggen.
Kijk maar: het gaat om een gratis-voor-niks-slak,
als ukkepuckjes meegekomen op het levend steen.
Inmiddels uitgegroeid tot forse knapen,
hun platte huisjes inmiddels een cm of 2 lang.
Opvallend is dat ze zich enorm snel voortbewegen,
een slakkengangetje is voor hun niet weggelegd.
En wat je nou ziet is volgens mij het uitstoten van eitjes.
Je ziet de stigmatura er van smullen.
Bijlagen
Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.
Hoi Annetje,
Onze duikweekenden zijn altijd stampvol
gepland, dus ik denk niet dat dat gaat lukken.
Maar bedankt voor het aanbod.
Wat je pijlvisjes betreft...
Eigenlijk ben ik bang dat je toch een
rover in de bak hebt zitten.
Ook gezien die rotsdraak.
Geen succes gehad met een krabbenval???
Hoi Annetje,
Onze duikweekenden zijn altijd stampvol
gepland, dus ik denk niet dat dat gaat lukken.
Maar bedankt voor het aanbod.
Wat je pijlvisjes betreft...
Eigenlijk ben ik bang dat je toch een
rover in de bak hebt zitten.
Ook gezien die rotsdraak.
Geen succes gehad met een krabbenval???
OP
OP
annetje
OZ Medewerker
Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.
Hoi Alberto,
Dit keer gelukkig goed nieuws te melden.
Nu, enkele dagen later zien de pijlvissen er al weer verrassend mooi uit!
Dit sterkt me in het idee dat het inderdaad om een wat woeste paring is gegaan.
Je raakt maar niet uitgeken!
Ik heb momenteel een technisch probleem en kan geen actuele foto's uploaden.
Hopelijk is dit probleem binnenkort opgelost en dan zal ik weer foto's van hen posten.
Hoi Alberto,
Dit keer gelukkig goed nieuws te melden.
Nu, enkele dagen later zien de pijlvissen er al weer verrassend mooi uit!
Dit sterkt me in het idee dat het inderdaad om een wat woeste paring is gegaan.
Je raakt maar niet uitgeken!
Ik heb momenteel een technisch probleem en kan geen actuele foto's uploaden.
Hopelijk is dit probleem binnenkort opgelost en dan zal ik weer foto's van hen posten.
OP
OP
annetje
OZ Medewerker
Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.
Sinds een paar dagen zwemt er een nieuw visje in mijn bak.
Over de naam wordt getwist,
is het nu een paracheilinus carpenteri of toch de angulatus?
Hij behoort in ieder geval tot de dwerglipvissen,
dus een mooie bewoner voor Max.
Bij het overwennen hing hij wat amechtig in de emmer,
en eenmaal los was hij spoorloos.
Tja, daar werd ik wel wat ongerust over,
had ik hem toch te snel in zijn nieuwe water losgelaten?
Gelukkig liet hij zich de volgende dag al wat schoorvoetend zien (foto 1).
Dat verlegene was er snel af,
binnen de kortste keren ontpopte hij zich tot een echte showvis,
die naar menig vis pronkt met zijn fraaie vinnen.
Nu maar hopen dat hij de planaria zal verorberen.
Sinds een paar dagen zwemt er een nieuw visje in mijn bak.
Over de naam wordt getwist,
is het nu een paracheilinus carpenteri of toch de angulatus?
Hij behoort in ieder geval tot de dwerglipvissen,
dus een mooie bewoner voor Max.
Bij het overwennen hing hij wat amechtig in de emmer,
en eenmaal los was hij spoorloos.
Tja, daar werd ik wel wat ongerust over,
had ik hem toch te snel in zijn nieuwe water losgelaten?
Gelukkig liet hij zich de volgende dag al wat schoorvoetend zien (foto 1).
Dat verlegene was er snel af,
binnen de kortste keren ontpopte hij zich tot een echte showvis,
die naar menig vis pronkt met zijn fraaie vinnen.
Nu maar hopen dat hij de planaria zal verorberen.
Bijlagen
OP
OP
annetje
OZ Medewerker
Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.
Dat kleine gele bulldozertje.
Er is een wonderlijk wezentje, het pistoolkreeftje.
Hij wordt omschreven als slechtziend,
gebruikt daarom de Yasha grondel (toepasselijk in rood met wit geverfd)
als blinde geleidestok.
Hij leeft dus samen met een grondel in een holletje van kiezels en zandkorrels.
Er is een duidelijke taakverdeling.
Het kreeftje zorgt voor het huisje.
Hij graaft, stut en poetst dat het een lieve lust is.
Regelmatig komt hij met zijn armen vol kiezels naar buiten
en stort ze als een klein bulldozertje over zijn zelf opgeworpen dammetje.
Volgens de boeken heeft de grondel de taak de ‘ogen’ voor het kreeftje te zijn.
Het kreeftje vleit een van zijn voelsprieten over de schouders van het grondeltje,
en neemt zo bij het minste geringste shock-schoudertje gevaar waar zodat hij zich vliegensvlug in veiligheid kan brengen.
Naast dit seismografisch alarmsysteem biedt het grondeltje ook voedsel; het gene dat hij niet op kan wordt aan het kreeftje overgelaten.
Of deze laatste werkelijk zo slechtziend is valt te bezien.
Als ik de bak te snel benader, is hij al weg
terwijl de grondel nog rustig voor zich uit zit te staren.
Maar er is nog iets!
Hij wordt ook wel een pistoolkreeftje genoemd.
En dat is niet voor niets.:biggrin:
Hij heeft één opvallend dikke klauwschaar,
hiermee kan hij onder hoge druk een waterstraal maken
waarmee hij met een luide knal zijn prooi beschiet.
En dan niet kunnen zien waar je op mikt?
Nog enkele feitjes (Philip Hunt) over dit prachtige diertje:
- de waterstraal verlaat de schaar met een snelheid van ongeveer 100 km/uur.
- De harde knal wordt veroorzaakt door het ineenklappen van een bel – die binnen in de schaar wordt gevormd tijdens het uitstoten van de waterstraal.
- Hierbij komt een zeer kleine (voor het menselijke oog onzichtbare) lichtflits vrij.
- Er wordt een temperatuur bereikt van 5000 graden Celsius. Dit verschijnsel heeft geen praktische betekenis en moet gezien worden als een neveneffect bij de productie van de snelle waterstraal.
- Het is de hoogste temperatuur die ooit in een levend wezen is gemeten.
Op onderstaande link is hierover een prachtig filmpje van de BBC te zien.
http://www.youtube.com/watch?v=XC6I8iPiHT8&feature=fvw
Dat kleine gele bulldozertje.
Er is een wonderlijk wezentje, het pistoolkreeftje.
Hij wordt omschreven als slechtziend,
gebruikt daarom de Yasha grondel (toepasselijk in rood met wit geverfd)
als blinde geleidestok.
Hij leeft dus samen met een grondel in een holletje van kiezels en zandkorrels.
Er is een duidelijke taakverdeling.
Het kreeftje zorgt voor het huisje.
Hij graaft, stut en poetst dat het een lieve lust is.
Regelmatig komt hij met zijn armen vol kiezels naar buiten
en stort ze als een klein bulldozertje over zijn zelf opgeworpen dammetje.
Volgens de boeken heeft de grondel de taak de ‘ogen’ voor het kreeftje te zijn.
Het kreeftje vleit een van zijn voelsprieten over de schouders van het grondeltje,
en neemt zo bij het minste geringste shock-schoudertje gevaar waar zodat hij zich vliegensvlug in veiligheid kan brengen.
Naast dit seismografisch alarmsysteem biedt het grondeltje ook voedsel; het gene dat hij niet op kan wordt aan het kreeftje overgelaten.
Of deze laatste werkelijk zo slechtziend is valt te bezien.
Als ik de bak te snel benader, is hij al weg
terwijl de grondel nog rustig voor zich uit zit te staren.
Maar er is nog iets!
Hij wordt ook wel een pistoolkreeftje genoemd.
En dat is niet voor niets.:biggrin:
Hij heeft één opvallend dikke klauwschaar,
hiermee kan hij onder hoge druk een waterstraal maken
waarmee hij met een luide knal zijn prooi beschiet.
En dan niet kunnen zien waar je op mikt?
Nog enkele feitjes (Philip Hunt) over dit prachtige diertje:
- de waterstraal verlaat de schaar met een snelheid van ongeveer 100 km/uur.
- De harde knal wordt veroorzaakt door het ineenklappen van een bel – die binnen in de schaar wordt gevormd tijdens het uitstoten van de waterstraal.
- Hierbij komt een zeer kleine (voor het menselijke oog onzichtbare) lichtflits vrij.
- Er wordt een temperatuur bereikt van 5000 graden Celsius. Dit verschijnsel heeft geen praktische betekenis en moet gezien worden als een neveneffect bij de productie van de snelle waterstraal.
- Het is de hoogste temperatuur die ooit in een levend wezen is gemeten.
Op onderstaande link is hierover een prachtig filmpje van de BBC te zien.
http://www.youtube.com/watch?v=XC6I8iPiHT8&feature=fvw
Bijlagen
Laatst bewerkt: