mijn lange afstandsrelatie met Max.

[annetje]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Week 17 van de opstart.
De catalaphyllia catastrophe, over gemengde stemmingen over een gemengd rif.
Vandaag niet zo in een Annie MG Schmidt-stemming, meer in die van Stephan King:biggrin:.
Toen ik vanochtend naar Max keek waren er verdrietige ontdekkingen.
Je voelde bijna dat er iets mis was. Er hing een soort grauwsluier over Max.
De Montipora scruposa was bijna helemaal uitgebleekt.
Daar waar ik mijn was op 40 graden niet zo stralend wit krijg lukt het Max zomaar in één dag op 26 graden wel.
Nog meer was ik geraakt door de toestand waarin de Catalaphyllia zich bevond. Hij lag er triest en naar mijn smaak stervend bij.
Hem heb ik inmiddels in de quarantainebak gelegd, misschien gebeurt er nog een wondertje. Je weet maar nooit.
Het is me een raadsel hoe dit allemaal mogelijk isweet-het-niet.
De iriserende blauwe bruinalg, liefhebber van het zuiverste water staat er schijnheilig fier bij. Hij weet van niets.
Als of er geen vuiltje aan de lucht is.
De waarden van vanochtend zijn niet schokkend:
T: 25.5
SG: 1.023
PO4: <0.03
KH: 8
pH: 8.15
NO2: 0
NO3: 2-5
Mg: 1380
Ca: 390
Ik weet het, de bak is nog jong:biggrin:. Ik weet het, ik ben onervaren.
Sometimes you win, sometimes you loose. It is al in the game. Maar toch.
De dag eindigt gelukkig nog met een gouden randje.
The beauty and the beast zijn binnen. horsie
En tot op nu: alife and kicking.-juichen
Binnenkort meer!_mail

 

[JanWillem & Helene]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

The beauty and the beast zijn binnen. horsie
En tot op nu: alife and kicking.-juichen

Ben nu wel nieuwsgierig !!! :biggrin:

Groeten Helene

 

[annetje]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Nog heel even geduld Helene, komt echt vandaag.

Dokter Bernard kunt u me zeggen….
De Catalaphyllia is er nog, nou ja een soort van dan.
Laat ik zeggen, hij ligt nog kritiek, stabiel maar kritiek. Erg kritiek.
Het zijn niet de gezelligste foto’s, maar het hoort er ook maar bij.
Van de Montipora heb ik de stukjes die nog enigszins een vleugje kleur hadden afgebroken en de de restanten een soort van uitgestrooid. Go with the flow!
Wie weet komt er ooit nog iets van. Ik vind het net kroepoek.

 

[annetje]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

De twee gezusters.
Het stenentijdperk is nog maar net achter de rug is, niet zo verwonderlijk dus dat de eerste diertjes holen bewoners zijn. Toch?
De visjes die Max zullen bewonen zijn op papier bijna allemaal wat verlegen diertjes die zich zullen laten zien als de omgeving veilig is.
Bij onraad zullen deze angsthazen ijlings hun holletje opzoeken.
En bij voortdurende dreiging zie je ze nooit.
Je weet alleen dat je ze hebt.
De bedoeling is een bak waarin ze als het ware allemaal ‘uit de kast’ -juichenkomen.
Deze twee dames zijn duidelijk verwant maar gelukkig ook erg verschillend in uiterlijk en gedrag. De zusjes blijven graag met ‘de vinnen op de grond’, zien zich als het even kan in de rug gedekt en zijn zeer bedreven in het achteruit inparkeren.
En met een snelheid, wauw!horsie
Eerst een klein portret van ‘the beauty’, de Ecsenius Stigmaturai love.
In het Engels ook wel ‘tailspot blennie’ genoemd. Staartvlek blennie, of misschien wel vlekstaart blennie is zo’n gekke vertaling nog niet. Ze heeft dus een opvallend ‘oog’ op haar staart, in de vissenwereld een gebruikelijke vorm van make-up!
Maar ook haar snoetje mag er wezen.
Ronde gele ogen, zwarte mascara, subtiele oranje, zwarte en lichtblauwe lijntjes als blosjes op de wangen, en een zweem van blauwe lippenstift. Haar petje indigo en haar romp wat roestig. Haar tenue wordt afgemaakt door een doorzichtige oranje rugvin die haar hele rug bedekt. Het geheel wordt voorzien van serieuze (foto 1) maar ook guitige uitdrukkingen! En soms lijkt ze je met een glimlach om de lippen aan te kijken (foto 2).
Dit is één van de weinige blennie soorten die ook wel in de vrije ruimte zwemt. Dat doet ze maar af en toe. Ze is nog erg verlegen. Nou ze haar zusje heeft ontdekt zie je wel dat ze zich wat stoerder gaat gedragen, ze is zelfs al een steentje verder gezwommen!
Binnenkort een portretje van het andere portret: the beast!_mail

 

[alberto]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Ha annetje,
Leuke verhalen weer sinds mijn laatste bezoek aan je dagboek.
Minder leuk is dat je nu al je eerste uitvallers krijgt.
Met zoveel koralen al in de bak, denk ik eigenlijk dat je water
te "arm" aan het worden is. Ik denk dat je meer moet verversen,
dit met het oog op de plankton.
Anders zou je misschien Coralfood van Salifert kunnen
gaan toevoegen, of diepvriesblokjes phyto-plankton.
De startershandleiding heeft het over 10-15% waterwissel per twee weken, maar ik weet niet of dit ook geldt voor natuurlijk zeewater.
Als dit wel gewoon gelijk opgaat, zou je dus 25 liter per twee weken
moeten verversen in plaats van een emmer.
Maarja, ik ben ook maar een beginner...weet-het-niet
Informeer eens bij MWS...:goed:

 

[Manfred]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Hallo Annetje,

Ik vind dit een van de leukste dagboeken op het forum.....een dagboek waar ik veel aan zal hebben. Ik ben namelijk van plan om, van het houden van een zeewateraquarium een nieuwe hobby te maken.

Als hobby heb ik mij jaren bezig gehouden met het fokken van 'Blauwe Russen' en 'Chinchilla Perzen', maar aangezien ik zo'n watje ben die zijn fokpoezen en katers niet wil herplaatsen, ben ik hiermee gestopt.

Met het houden van aquaria ben ik niet geheel onbevreemd, omdat mijn ouders lang een aquarium hebben gehad (zoetwater- van gezelschaps tot Diskus). Helaas, ging dit ook vaak mis omdat mijn ouders stille anafalbeten zijn (woonwagebewoners),en het moeilijk voor hen was om de info die er voorhanden was, te begrijpen was. Mijn moedertje dacht altijd als de bak maar kraakhelder was, dan is het wel goed en daarbij ging zij soms weleens rigoreus te werk.

Ik zelf heb al een tijd een klein zoetwaterbakje, dat draait als een tierelier... maar ik heb nu besloten, om toch maar een relatie aan te gaan met, de Red Sea Max 250 !! Ik kies voor een Plug & Play systeem, omdat ik totaal a-technisch ben...

Als methode van opstarten ben ik zeker van plan, die van jou als voorbeeld te gebruiken.... mijn voornemen is, om te proberen, om zaken als koeling, balling of kalkreactor (de think different methode wekt mijn interesse hahah... ik heb meer met pannen en potten dan met techniek), op voorhand, alleen indien nodig, aan te passen. Vandaar dat ik, bezig ben met het afstruinen van forums, naar info...

Ik ben een nogal ongeduldig type... maar wil dit nu eens "heel geduldig" aanpakken... wish me luck..!!


Groetjes,

Manfred

 

[JanWillem & Helene]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Hoi Annetje

De beauty is geweldig, mijn favoriete visje.We hebben onze Stigmatura al een half jaar en hebben gisteren bij MWS een kleine Stigmatura meegenomen en hopen dat deze twee een koppel gaan vormen. Ze hebben elkaar vannacht ontdekt en begluren elkaar van een afstandje. We hebben ze gelukkig nog niet zien vechten. Hopelijk komt het goed met die twee.

Nu nog de beast ??? (Ik denk dat wij die ook hebben )

Het blijft leuk om je dagboek te lezen, echt geweldig :goed:

Groetjes Helene

 

[annetje]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

@ Hoi Alberto, dank je voor het meedenken.
Ik denk wel dat je gelijk hebt dat ik op den duur een wat grotere waterwissel zal moeten doen. Maar dat is vooral belangrijk in een belast systeem. Er is volgens mij geen vaste regel over waterwissels, er lijkt geen duidelijke relatie tussen de frequentie en volume van waterwissel en het succes van de bak. Ik heb wel eens gelezen dat iemand zei: het allerbelangrijkste is dat je in een ritme komt wat je vast kan houden.
Wat betreft het uitbleken van koralen, daar is natuurlijk in de zeewaterwereld het laatste woord nog niet over gezegd. Temperatuur speelt in mijn geval geen rol, de koeler staat immers aan.
En over de cataphyllia is natuurlijk veel te zeggen, er is veel onderzoek gedaan (topic van E. Borneman) naar het op onverklaarbare redenen afsterven van deze prachtige koralen. Het enige duidelijke probleem in mijn geval was natuurlijk de uitval van de eiwitafschuimer. Maar ook dat kan ik niet helemaal plaatsen, hij schuimde überhaupt niet zo veel af, 100 cc per week op zijn hoogst.
Als laatste komt natuurlijk dat lang niet alles meetbaar is. Er speelt zich zoveel af in de bak waar wij nauwelijks weet van hebben wat een negatieve invloed kan hebben.

@ Hoi Manfred, wat leuk dat je ook een relatie met Max aangaat. Hoe meer Maxianen hoe groter onze gezamenlijk ervaring! Ga je een dagboek bij houden, kunnen wij lekker mee genieten? Ben ook benieuwd welke aspecten van mijn opstart je aanspreken.

@ Hoi Helene, gelukkig heb ik je niet teleurgesteld, wat leuk dat je ook een Stigmatura hebt, zelfs twee! Heb jij enig idee hoe je kunt zien of het een meneertje of een mevrouwtje is? Ben benieuwd of wij het zelfde beast in de bak hebben. Dat hoor ik later dan wel van je.

 

[JanWillem & Helene]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Hoi Annetje

Geen idee hoe je het geslacht ziet bij een Stigmatura. We willen als het kan graag koppeltjes houden maar de RSM 130 was te klein. Nu hebben we wat meer ruimte en daarom hebben we een klein visje bij gezet in de hoop dat ze een koppeltje vormen.

Groetjes Helene

 

[Manfred]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

@ Hoi Manfred, wat leuk dat je ook een relatie met Max aangaat. Hoe meer Maxianen hoe groter onze gezamenlijk ervaring! Ga je een dagboek bij houden, kunnen wij lekker mee genieten? Ben ook benieuwd welke aspecten van mijn opstart je aanspreken. /QUOTE]

Hoi Annetje... als het zover is zal ik zeker een dagboek gaan bijhouden, maar dat zal nog even een tijdje duren... ik wil me van te voren namelijk goed voorbereiden, zodat ik na de opstart, zo min mogelijk hoef aan te passen. Denk hierbij aan het inzetten van stromingspompen, type eiwitafschuimer, wellicht het gebruik van de think different methode... Ook wil ik van te voren beslissen, welke dieren mijn toekomstige Max zullen gaan bewonen, zodat ik hier bij de opstartfase al rekening mee kan houden, het idee is een soort planning te maken en mij daar zoveel mogelijk aan houden, zodat ik impulse-aankopen binnen de perken kan houden etc.etc. Dat is ook wat me in jou manier van opstarten aanspreekt, dat je alles doordacht en met geduld aanpakt... het langzaam inbrengen van het levend steen lijkt mij ook een goede manier om te starten...

Het liefs zou ik direct naar een winkel rennen en een Max aanschaffen.... maar nee eerst maar eens periode van kennis opdoen.... Had ik vroeger maar beter opgelet tijdens de scheikundelessen

Groetjes Manfred

 

[annetje]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Hoi Manfred,
Als je zeker weet dat het een Red sea Max wordt dan kan je die toch vast bestellen.
Ik zou maar naar de winkel rennen.dogdogdog
Al zit er alleen nog maar zoet water in, je moet je het geheel toch eigen maken.
Bij de een is alles muisstil, de ander heeft een centrifuge in de bak. Dus misschien hoef jij een aantal aanpassingen helemaal niet te doen. Een aantal keuzes kan je alleen maar maken door ervaring op te doen. Heb je de basis een beetje in de vingers dan start je met levend steen. Ik vind het erg leuk dat je dat ook in porties gaat inbrengen, daar ga je geen spijt van krijgen. Je zult merken dat elke levering van steen weer anders is, doordat je al wat steen hebt kan je weer beter nieuwe stenen kiezen, qua vorm maar ook qua begroeing.
Succes!

 

[annetje]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Bluskimmer is back again!
Jongens ik weet het. Niets veranderlijkers dan de vrouw. rofl
Vandaag is de RSM-afschuimer er weer uit gegaan!
Mijn probleem met de afschuimer ligt bij de mannen van Red Sea, ik wacht nog op een antwoord. Dat heeft even tijd nodig, dat begrijp ik ook wel.
Intussen waren er weer zoveel microbubbeltjes die me het zicht ontnamen dat de lol me een beetje verging. Daarbij produceert hij zoveel extra warmte dat de koeler om de haverklap aanslaat, dat gaat helaas niet onopgemerkt:biggrin:.
Nou blijkt Rinze het zelfde probleem met zijn ferplast te hebben gehad. Hij heeft ook de oorzaak van het probleem gevonden!
De aansluiting van het luchtslangetje op de pomp eindigt in een klein grijs buisje. De diameter van de opening is daar minimaal. Ja, daar leidt kalkophoping als eerste tot een afsluiting, een soort kalkinfarct zullen we maar zeggen.
Ferplast geeft ook aan dat je het geheel eens per 1 tot 2 maanden moet ontkalken. Wie is hier nou dom?
Kwistig met azijn geweest, met een paperclip wat gepeurd.
Hij is nu weer terug in Max, over 6 weken weer onderhoud.
Wat een helder zicht, wat een stilte.
Toch zo gek nog niet, zo'n veranderlijke vrouw.

 

[darkyduck]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Ha! Nuttige tip!

Ben op zich tevreden over de blueskimmer, redelijk stil en produceert nu volle cup donkere prut per week. Ik moet wel af en toe het fijne wattenfilter gebruiken om de bak helder te krijgen overigens...

Sterkte met je Jardinei!! Hoop dat ie het haalt...

 

[annetje]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Ha! Nuttige tip!

Ben op zich tevreden over de blueskimmer, redelijk stil en produceert nu volle cup donkere prut per week. Ik moet wel af en toe het fijne wattenfilter gebruiken om de bak helder te krijgen overigens...

Sterkte met je Jardinei!! Hoop dat ie het haalt...

Hmmmm, inderdaad goede tip denk ik.
De overige pompen van Max gaan er in de December dan ook even uit voor een ontkalkingskuurtje, mij krijg je niet meer.roflroflrofl
Nog even een update over het zieke knaapje, mijn Catalaphyllia.
Ben ondertussen gehecht aan hem geraakt, maar dat moge inmiddels wel duidelijk zijn geworden.
Lig een paar keer per dag op mijn buik (had zo snel geen tafeltje voor de quarantaine bak) naar hem te kijken, maak een klein praatje, vertel hem dat de zon vandaag zo heerlijk schijnt.
Heb zijn waterbedje heerlijk verschoond met een flinke plons Grevelingenwater.
Tegen beter weten in geloof ik ergens dat hij het gaat redden.:biggrin:
Vond echt dat hij er ietsie pietsie beter bij lag, hij liet zelfs zijn poliepjes even zien.
Donderdag meer.

 

[red sea max]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

hoi annetje, ik heb het ook geprobeerd met een flower toen mijn aquarium 4 maanden draaide, eerste maand toen ik hem in mijn bak had deed mijn flower het heel goed en plotseling ging hij snel achteruit, toen heb ik het flower tijdelijk bij een aquariumzaak in een rijpe koralenbak gezet met de hoop dat het weer goed kwam, maar helaas heeft hij het niet gered.
maar het koraal staat zeker op mijn verlanglijst, zeker een hele mooie koraal , ben benieuwd of jou koraal het gaat redden, succes

 

[alberto]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Nog even wat info gezocht over het inmiddels
"ons" zieke schatje...

http://www.peteducation.com/article.cfm?c=16&aid=2316

Vooral de laatste regel lijkt me belangrijk...

Annetje, je zieke schat wil geen lieve prevelende woordjes,
maar snakt naar thee met een beschuitje.

 

[annetje]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Het beloofde portret van ons ‘beest’, de emblemaria hypacanthus of zeilvin blennie._mail
Dit kleine diertje, ze is nauwelijks 3 cm lang, heeft de pit en de moed van een vis die 10 keer zo groot is.
Ze is uitgevoerd in zwart met witte tekeningetjes, ze kan afhankelijk van haar stemming razend snel allerlei grijstinten aan nemen.
Haar buitenkant mag dan nog al zwart-wit zijn, haar karakter is des te kleurrijker. Al op dag 1 vertoonde ze meer lef in het verkennen van haar nieuwe omgeving dan de stigmatura.
Ook zij is reuze bedreven in het achterin parkeren in een gaatje in de rotsen. Vanuit die positie observeert ze de omgeving, haar ogen bewegen zich hierbij onafhankelijk van elkaar. Heeft ze haar prooi eenmaal in het vizier gekregen dan lanceert ze zich in een verrassingsaanval, vriend en met name vijand overrompelend.:biggrin:
Op de eerste foto zie je meteen waarom ze ook wel rotsdraak wordt genoemd.
Op de tweede foto kijkt ze over de onderrand van Max. Ze ziet spierwit want ze heeft zich zelf ontdekt in de weerspiegeling van de ruit. Ze was in de veronderstelling dat ze een soortgenoot was tegengekomen en had haar tegenstander al enkele minuten uitgedaagd, pikzwart met het vol opzetten van haar rugvin. Toen dat niet hielp verbleekte ze. Ook zij weet wanneer ze kleur moet bekennen.
Op de laatste foto zie je hoe ze de ‘tegenstander’ aan het verjagen is door razendsnel over de bodem heen en weer te rennen. horsieZe gebruikt haar buikvinnen hierbij als voeten. Buitengewoon komisch, net een muppet.rofl

 

[Dominique]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Prachtige foto's van je Blenny Annetje. Het zijn inderdaad héél erg moedige visjes. Ze schuwen niets.
Bij heeft deze vis vriendschap gesloten met mijn aaltje, prachtig om te zien.
Met jouw vertel kunst zou je een stripverhaal met de vissen als hoofdpersonage kunnen uitbrengen. Zou het geen gat in de markt zijn?
Groetjes
Dominique

 

[annetje]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Prachtige foto's van je Blenny Annetje. Het zijn inderdaad héél erg moedige visjes. Ze schuwen niets.
Bij heeft deze vis vriendschap gesloten met mijn aaltje, prachtig om te zien.
Met jouw vertel kunst zou je een stripverhaal met de vissen als hoofdpersonage kunnen uitbrengen. Zou het geen gat in de markt zijn?
Groetjes
Dominique

Hoi Dominique,
Leuk dat jij ook zo'n draakje in huis hebt. Heb jij ook foto's van hun interactie?

Wat betreft die strip, goed idee, maar kan jij die tekenen? rofl

 

[annetje]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Ik leer kijken naar een loslippig visje.
Tot mijn standaard zeewater aquarium instrumentarium behoort mijn vergrootglas. Uren zit ik voor de bak en bestudeer de bijzonderheden die zich voor deze lens ontvouwen.
Maar met de macrofotografie lijkt het alsof je voor het eerst kijkt.photopic
Je kijkt (foto nemen)
en kijkt nog eens (op het beeldscherm)
en kijkt nog eens (vergroting).
Dan kom je tot ontdekkingen en kijk je zoals je nog nooit gekeken hebt.
Jammer vind ik het dat ik ‘mijn wonderen’ niet goed op het forum krijg.
Ben nog niet zo handig in vergroten en vervolgens weer op het gevraagde formaat verkleinen, noodzakelijk voor het uploaden.
Als eerst nog eens een foto van mijn stigmatura, de lippen ontspannen.
De twee foto laat haar zien als ze geeuwt.
Maar dan….als je goed kijkt…het lijkt wel of er een opening zit tussen haar wangen en haar lippen!
Op de derde foto heb ik dat gedeelte vergroot.
Weet niet of ik het goed zie, maar er lijkt werkelijk een opening te zitten!!!:biggrin:
Als het zo is, moet er een voordeel in zitten, om zo loslippig in elkaar te zitten.
Welk voordeel kan ik nog niet bedenken, moet eerst kijken en kijken en…