Zeewaterforum.info
U bezoekt ons forum als gast, wij zouden het leuk vinden als u zich registreert en aktief mee discussieert in de verschillende topics.
mijn lange afstandsrelatie met Max.
- Topicstarter annetje
- Startdatum
OP
OP
annetje
OZ Medewerker
Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.
Never a dull moment zullen we maar zeggen.
Toen ik vanochtend uit het raam keek zag ik wat
oranje-roze dingen drijven op het Grevelingenmeer.
Thuis brengen kon ik het niet 1,2,3.
De telelens bracht de oplossing:
Exotische flamingo's in een besneeuwd Zeeuwsch landschap.
Wat kan je onderwater dan wel niet allemaal verwachten?
Never a dull moment zullen we maar zeggen.
Toen ik vanochtend uit het raam keek zag ik wat
oranje-roze dingen drijven op het Grevelingenmeer.
Thuis brengen kon ik het niet 1,2,3.
De telelens bracht de oplossing:
Exotische flamingo's in een besneeuwd Zeeuwsch landschap.
Wat kan je onderwater dan wel niet allemaal verwachten?
Bijlagen
Laatst bewerkt:
robertus
Senior Forumlid
Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.
Moet ons Veerse Meer zicht ook eens posten, annetje.
Mooi dagboek, ga zo verder.
Grt,
Robertus.
Moet ons Veerse Meer zicht ook eens posten, annetje.
Mooi dagboek, ga zo verder.
Grt,
Robertus.
OP
OP
annetje
OZ Medewerker
Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.
Dank Robertus.
Ik heb je website bekeken, erg mooi.
Als ik het filmpje op youtube bekijk dan kan ik me met moeite voorstellen dat jouw bak slechts 1 m lang is, moet ik me dan een soort bonsai-koraaltjes voorstellen?
Enne, kom maar op met het Veerse meer zicht.
Prachtig, ik rij er vaak genoeg langs.
Dank Robertus.
Ik heb je website bekeken, erg mooi.
Als ik het filmpje op youtube bekijk dan kan ik me met moeite voorstellen dat jouw bak slechts 1 m lang is, moet ik me dan een soort bonsai-koraaltjes voorstellen?
Enne, kom maar op met het Veerse meer zicht.
Prachtig, ik rij er vaak genoeg langs.
OP
OP
annetje
OZ Medewerker
Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.
Zen and the art of reefkeeping.
Nu ik me sinds een half jaar met Max bezig houd,
realiseer ik me dat ik nog heel wat water naar zee zal moeten dragen
alvorens ik het stadium van ‘meester’ zal bereiken.
If ever!
Ik denk eigenlijk niet dat ik dat stadium ooit zal bereiken.
Wat een knapperds die hun bak in een paradijsje weten om te toveren.
En dat waterlijk paradijs blijft in hun handen maar stromen!
Want de kunst zit er niet in om mooi spul te kopen en je bak er snel mee vol te zetten.
Nee, de kunst zit het in combineren van kennis van techniek, chemie, lagere dieren en visjes en wel op zo’n manier dat 1 en 2 meer dan drie wordt.
Ook de X-factor mag niet ontbreken,
dat stukje magie waardoor de 'meester' zich van de gewone sterveling onderscheidt.
Als ik zo naar mijn rif kijk dan is Max nog best wel groot.
Zie nog vele plekken waar een koraal zou kunnen staan.
Heb denk ik wel oog voor compositie, kleur en vorm.
Maar ook al weet je wat het koraal nodig heeft
qua licht, stroming en voeding,
hoe het zich in de praktijk ontwikkelt is vers twee.
Al staat hij in theorie goed, hij kan er toch ongelukkig bijstaan.
Dan wordt het weer passen en meten,
verschuiven en
opnieuw verschuiven
en wachten...
tot hij zijn poliepjes in goedkeuring opent.
En dan...
Ja, en dan staat zo’n koraal goed.
Echt goed.
Maar dan gaat het ook nog eens groeien!
Weer een probleem!
Weer niet goed!
Dan is Max ineens weer erg klein.
Door gebrek aan ervaring weet ik niet hoe dat groeien zal gaan uitpakken,
of de compositie die ik nu zo prachtig vind wel toekomst heeft.
An absolute beginner ben ik niet meer, beginner volstaat.
Ik moet nog wel heel veel water naar zee dragen alvorens ik me gevorderd mag noemen.
En 'meester', if ever, ligt tot voorbij de sterren.
Zen and the art of reefkeeping.
Nu ik me sinds een half jaar met Max bezig houd,
realiseer ik me dat ik nog heel wat water naar zee zal moeten dragen
alvorens ik het stadium van ‘meester’ zal bereiken.
If ever!
Ik denk eigenlijk niet dat ik dat stadium ooit zal bereiken.
Wat een knapperds die hun bak in een paradijsje weten om te toveren.
En dat waterlijk paradijs blijft in hun handen maar stromen!
Want de kunst zit er niet in om mooi spul te kopen en je bak er snel mee vol te zetten.
Nee, de kunst zit het in combineren van kennis van techniek, chemie, lagere dieren en visjes en wel op zo’n manier dat 1 en 2 meer dan drie wordt.
Ook de X-factor mag niet ontbreken,
dat stukje magie waardoor de 'meester' zich van de gewone sterveling onderscheidt.
Als ik zo naar mijn rif kijk dan is Max nog best wel groot.
Zie nog vele plekken waar een koraal zou kunnen staan.
Heb denk ik wel oog voor compositie, kleur en vorm.
Maar ook al weet je wat het koraal nodig heeft
qua licht, stroming en voeding,
hoe het zich in de praktijk ontwikkelt is vers twee.
Al staat hij in theorie goed, hij kan er toch ongelukkig bijstaan.
Dan wordt het weer passen en meten,
verschuiven en
opnieuw verschuiven
en wachten...
tot hij zijn poliepjes in goedkeuring opent.
En dan...
Ja, en dan staat zo’n koraal goed.
Echt goed.
Maar dan gaat het ook nog eens groeien!
Weer een probleem!
Weer niet goed!
Dan is Max ineens weer erg klein.
Door gebrek aan ervaring weet ik niet hoe dat groeien zal gaan uitpakken,
of de compositie die ik nu zo prachtig vind wel toekomst heeft.
An absolute beginner ben ik niet meer, beginner volstaat.
Ik moet nog wel heel veel water naar zee dragen alvorens ik me gevorderd mag noemen.
En 'meester', if ever, ligt tot voorbij de sterren.
Laatst bewerkt:
robertus
Senior Forumlid
Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.
Hoi Annetje,
Als ik dit zo lees; wat jij hier schrijft, dan weet ik zeker, dat jij er toch wel komt.
Want dit is precies waar het allemaal om gaat.
Grt,
Robertus.
Hoi Annetje,
Als ik dit zo lees; wat jij hier schrijft, dan weet ik zeker, dat jij er toch wel komt.
Want dit is precies waar het allemaal om gaat.
Grt,
Robertus.
MARK IN THE BOX
Senior Forumlid
Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.
Goh wat leuk, onderhoudend, maar vooral ook treffend verwoord.
Trouwens je hele dagboek is leuk om te volgen.
Grt. Mark.
Goh wat leuk, onderhoudend, maar vooral ook treffend verwoord.
Trouwens je hele dagboek is leuk om te volgen.
Grt. Mark.
OP
OP
annetje
OZ Medewerker
Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.
Hoi Ramon, wat super dat je dit gevonden hebt. Voor in ons plakboek!
Toen ik de vogeltjes op maandag zag dobberen en tegelijkertijd de vakantiegangers hun koffers zag inladen zonder nog een laatste blik op het Grevelingenmeer en de flamingo's te werpen besloot ik de PZC (provinciale zeeuwse courant) te bellen. Die waren enthousiast en op dinsdag verscheen de foto die ook in de Telegraaf staat in de PZC.
Hier hun linkje: http://www.pzc.nl/regio/schouwen-duiveland/6039567/Flamingos-strijken-neer-in-Grevelingenmeer.ece
Genoeg hierover, ik zet mijn snorkel op en duik maar weer eens in Max om wat roze pluisalg te plukken. Grrr.
Annetje, even iets HEEL anders:
Mocht je die flamingo's willen roepen/lokken om te voeren/fotograferen ofzo zul je duits moeten spreken!!!
Kijk maar.....
Groetjes,
Ramon
Hoi Ramon, wat super dat je dit gevonden hebt. Voor in ons plakboek!
Toen ik de vogeltjes op maandag zag dobberen en tegelijkertijd de vakantiegangers hun koffers zag inladen zonder nog een laatste blik op het Grevelingenmeer en de flamingo's te werpen besloot ik de PZC (provinciale zeeuwse courant) te bellen. Die waren enthousiast en op dinsdag verscheen de foto die ook in de Telegraaf staat in de PZC.
Hier hun linkje: http://www.pzc.nl/regio/schouwen-duiveland/6039567/Flamingos-strijken-neer-in-Grevelingenmeer.ece
Genoeg hierover, ik zet mijn snorkel op en duik maar weer eens in Max om wat roze pluisalg te plukken. Grrr.
OP
OP
annetje
OZ Medewerker
Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.
Wit – witter –witst.
Ere gisteren zijn we met het oog op de weersvoorspellingen al afgereisd naar Tilburg. Sneeuwbuien, sneeuwduinen, zout en tekort aan zout, teveel onzekerheden om nog langer in Zeeland te blijven.
Een vreemde ervaring na bijna 3 weken elke dag Max.
Dagelijks was ik bezig met voeren, ruiten schoonmaken, meten, carbonaten, Ca en Mg toevoegen.
Ik was een vrouw met een missie.
Er waren twee problemen.
Ten eerste was er het stipprobleem met het poetsvisje.
Dagelijks deed ik trouw enkele druppels Malachietgroen door het eten.
Als het eten daarna door het water dwarrelde kreeg ik met de associatie met het moeten eten van blauwe macaroni. Alhoewel de smaak blind identiek is, met open ogen had je toch een soort yakkie-gevoel.
De visjes zijn kennelijk wat minder visueel ingesteld, blauw of niet, het ging er met smaak in.
En de kleur kwam er ook weer uit, bij het schoonmaken van de afschuimer trof ik onmiskenbaar weer dat groen aan. De stip werd wel wat minder maar verdween niet, echt opgelost heb ik het dus nog niet.
De natuur moet maar zijn gang gaan.
Ten tweede ben ik stelselmatig bezig geweest de KH richting de 12 te krijgen.
Ja, in verband met rode pluisalg. Nog geen plaag, maar wel aanwezig.
Als het paard van Troje heb ik het binnen gehaald, bij de aankoop van een koraal.
Zo graag wilde ik zo’n lager diertje binnenhalen dat het inspecteren van het voetstuk achterwege bleef.
Nog niet eenvoudig, maar de KH heb ik wel zo rond de 11 – 12 gekregen.
De rode pluisalg werd er helaas niet warm of koud van.
Geen plaag, niet meer, niet minder. Tja, ook geen applaus voor deze actie.
Wel een bijzonder effect op de kleur van het zand!
Eerder was me opgevallen dat je dat niet lang wit hield,
maar sinds ik bezig was met bovenstaande werd het spier en spierwit.
Alsof het een weerspiegeling was van het sneeuwlandschap.
Door de hoge KH?
Door de malachietgroen?
Wie zal het zeggen.
Enfin, terug naar het verhaal.
Je komt door deze dagelijkse bezigheden helemaal in de illusie dat je onmisbaar bent.
En dan vertrek ik toch, de deur zonder omkijken achter me dichtslaand.
Max laat ik achter, samen met zijn voederautomaat.
Niemand die Ca of KH toevoegt,
die ziet of de stip verdwijnt,
er een visje wegraakt,
het zand weer geel wordt,
er een koraaltje omvalt.
Zomaar ga ik weer weg.
Een hele week.
Ik durf!
Wit – witter –witst.
Ere gisteren zijn we met het oog op de weersvoorspellingen al afgereisd naar Tilburg. Sneeuwbuien, sneeuwduinen, zout en tekort aan zout, teveel onzekerheden om nog langer in Zeeland te blijven.
Een vreemde ervaring na bijna 3 weken elke dag Max.
Dagelijks was ik bezig met voeren, ruiten schoonmaken, meten, carbonaten, Ca en Mg toevoegen.
Ik was een vrouw met een missie.
Er waren twee problemen.
Ten eerste was er het stipprobleem met het poetsvisje.
Dagelijks deed ik trouw enkele druppels Malachietgroen door het eten.
Als het eten daarna door het water dwarrelde kreeg ik met de associatie met het moeten eten van blauwe macaroni. Alhoewel de smaak blind identiek is, met open ogen had je toch een soort yakkie-gevoel.
De visjes zijn kennelijk wat minder visueel ingesteld, blauw of niet, het ging er met smaak in.
En de kleur kwam er ook weer uit, bij het schoonmaken van de afschuimer trof ik onmiskenbaar weer dat groen aan. De stip werd wel wat minder maar verdween niet, echt opgelost heb ik het dus nog niet.
De natuur moet maar zijn gang gaan.
Ten tweede ben ik stelselmatig bezig geweest de KH richting de 12 te krijgen.
Ja, in verband met rode pluisalg. Nog geen plaag, maar wel aanwezig.
Als het paard van Troje heb ik het binnen gehaald, bij de aankoop van een koraal.
Zo graag wilde ik zo’n lager diertje binnenhalen dat het inspecteren van het voetstuk achterwege bleef.
Nog niet eenvoudig, maar de KH heb ik wel zo rond de 11 – 12 gekregen.
De rode pluisalg werd er helaas niet warm of koud van.
Geen plaag, niet meer, niet minder. Tja, ook geen applaus voor deze actie.
Wel een bijzonder effect op de kleur van het zand!
Eerder was me opgevallen dat je dat niet lang wit hield,
maar sinds ik bezig was met bovenstaande werd het spier en spierwit.
Alsof het een weerspiegeling was van het sneeuwlandschap.
Door de hoge KH?
Door de malachietgroen?
Wie zal het zeggen.
Enfin, terug naar het verhaal.
Je komt door deze dagelijkse bezigheden helemaal in de illusie dat je onmisbaar bent.
En dan vertrek ik toch, de deur zonder omkijken achter me dichtslaand.
Max laat ik achter, samen met zijn voederautomaat.
Niemand die Ca of KH toevoegt,
die ziet of de stip verdwijnt,
er een visje wegraakt,
het zand weer geel wordt,
er een koraaltje omvalt.
Zomaar ga ik weer weg.
Een hele week.
Ik durf!
Laatst bewerkt:
MarjanH
it's a way of life...
Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.
Hai Annetje
ik wilde je even op de hoogte brengen van mijn ervaringen tot nu toe met de blauwe spons:
zoals je weet stond mijn blauwe spons wel in het licht, maar deze is na een kleine noodzakelijke verbouwing enige weken geleden vervolgens in het donker geraakt.
Gister viel mij op dat de spons erg klein was geworden (leek wel gesmolten) en ik vond enkele wit geworden stukjes terug.
Ik denk dat de spons ook bij mij ten dode is opgeschreven nu en dat de lichtfactor toch belangrijker is dan we dachten misschien (?).
Hai Annetje
ik wilde je even op de hoogte brengen van mijn ervaringen tot nu toe met de blauwe spons:
zoals je weet stond mijn blauwe spons wel in het licht, maar deze is na een kleine noodzakelijke verbouwing enige weken geleden vervolgens in het donker geraakt.
Gister viel mij op dat de spons erg klein was geworden (leek wel gesmolten) en ik vond enkele wit geworden stukjes terug.
Ik denk dat de spons ook bij mij ten dode is opgeschreven nu en dat de lichtfactor toch belangrijker is dan we dachten misschien (?).
rick steenhuis
Senior Forumlid
Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.
hey annet ik las het begin van je bakje " max "
het grootste afstand probleem lijkt mij, wat als de stroom uitvalt
?
oplossing : een alarm dat als de stroom uitvalt je een smsje krijgt
ik heb dit systeem ook in gebruik en is bijzonder makkelijk het kan meestal via de meldkamer van het alarm wat je als het goed is al bezit
btw je bak is echt een plaatje mvg rick
hey annet ik las het begin van je bakje " max "
het grootste afstand probleem lijkt mij, wat als de stroom uitvalt
?oplossing : een alarm dat als de stroom uitvalt je een smsje krijgt
ik heb dit systeem ook in gebruik en is bijzonder makkelijk het kan meestal via de meldkamer van het alarm wat je als het goed is al bezit
btw je bak is echt een plaatje mvg rick
OP
OP
annetje
OZ Medewerker
Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.
Hoi Marjan,
Ja, 't valt niet mee met die sponzen he. Bij mij hebben de twee stukjes die overbleven zijn van de prachtige grote spons vervolgens een plek in het licht gekregen. En ook dat gaat mis. Ik denk dat niet alleen licht het probleem is, maar vooral voldoende stroming en voeding. Ik denk dat dat sponzen eigenlijk best moeilijk zijn, in ieder geval voor mij als beginner nog wel.
Hai Annetje
ik wilde je even op de hoogte brengen van mijn ervaringen tot nu toe met de blauwe spons:
zoals je weet stond mijn blauwe spons wel in het licht, maar deze is na een kleine noodzakelijke verbouwing enige weken geleden vervolgens in het donker geraakt.
Gister viel mij op dat de spons erg klein was geworden (leek wel gesmolten) en ik vond enkele wit geworden stukjes terug.
Ik denk dat de spons ook bij mij ten dode is opgeschreven nu en dat de lichtfactor toch belangrijker is dan we dachten misschien (?).
Hoi Marjan,
Ja, 't valt niet mee met die sponzen he. Bij mij hebben de twee stukjes die overbleven zijn van de prachtige grote spons vervolgens een plek in het licht gekregen. En ook dat gaat mis. Ik denk dat niet alleen licht het probleem is, maar vooral voldoende stroming en voeding. Ik denk dat dat sponzen eigenlijk best moeilijk zijn, in ieder geval voor mij als beginner nog wel.
OP
OP
annetje
OZ Medewerker
Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.
Hoi Rick,
Welbeschouwd is het een hachelijke onderneming; zo'n bakkie dat je vaker niet dan wel ziet.
Terwijl ik voor het overige een redelijk serieus aquariaan aan het worden ben.
Aan stroomuitval moet je echt niet denken.
De oplossing die jij aandraagt is inderdaad een goede mogelijkheid.
Ik heb gekozen voor een stromingspomp (Vortech 20) met een back-up batterij. Zodra de stroom uitval dan laat de batterij de pomp nog maximaal 72 uur doordraaien. Met een beetje mazzel overleven ze het dan zo.
hey annet ik las het begin van je bakje " max "
het grootste afstand probleem lijkt mij, wat als de stroom uitvalt
oplossing : een alarm dat als de stroom uitvalt je een smsje krijgt
ik heb dit systeem ook in gebruik en is bijzonder makkelijk het kan meestal via de meldkamer van het alarm wat je als het goed is al bezit
btw je bak is echt een plaatje mvg rick
Hoi Rick,
Welbeschouwd is het een hachelijke onderneming; zo'n bakkie dat je vaker niet dan wel ziet.
Terwijl ik voor het overige een redelijk serieus aquariaan aan het worden ben.
Aan stroomuitval moet je echt niet denken.
De oplossing die jij aandraagt is inderdaad een goede mogelijkheid.
Ik heb gekozen voor een stromingspomp (Vortech 20) met een back-up batterij. Zodra de stroom uitval dan laat de batterij de pomp nog maximaal 72 uur doordraaien. Met een beetje mazzel overleven ze het dan zo.
OP
OP
annetje
OZ Medewerker
Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.
Lekker stout geweest!
Zeven dagen niet bij Max geweest.
Erg rustig had ik me er niet over gevoeld.
Niet ten onrechte, zo bleek toen ik gisteren weer oog in oog met Max stond.
De Ferplast was weer eens verstopt.omtehuilen
Snel de bak in om dat weer te verhelpen.
Gelukkig stond hij binnen de kortste keren weer lekker te schuimen.
De waarden waren prima, alleen de KH was van 12 naar 5 gekelderd.199
Ik had het niet hoeven meten, je zag het zo aan de rode pluisalg.
Was ik tijdens de vakantie nog ontevreden dat deze roodharige pluizenbolletjes niet in aantal en omvang waren afgenomen,
nu kon ik zien wat een lage KH teweeg had gebracht:
het aantal veldjes was helaas toegenomen.
Mijn plan de campagne is nu de KH hoog te houden,
moet me daarbij instellen op een verhaal van de lange adem.
Het zal nog wel even duren voordat hij echt weg is en weg blijft.
Pfff, makkie, geduld zat.
Voor wat de stip betreft is er goed nieuws,
de poetsgrondel was smetteloos, alive and kicking!
Hmmm, had ik me in de kerstvakantie zoooo ingehouden om geen vischjes te kopen,
vandaag was ik niet te houden.
Max was al enige tijd bevolkt met de verlegen types die zich bij gebrek aan wat pittiger vischjes stoer gedroegen en zich veel lieten zien.
Nou was het tijd voor de brutaaltjes!:biggrin:
Huiswaarts gekeerd met:
2 drieband anemoonvischjes,
2 argi dwergkeizervischjes,
een oranje zandhapper en....
Ja hoor.
Ben gezwicht voor een prachtig lief geel zeilvindoktersvischje.
Als een blonde labrador met lieve bruine ogen bleef ze me maar aankijken.
Kon het niet laten.lieeef
Uiteraard blijft ze alleen maar logeren.
Lekker stout geweest!
Zeven dagen niet bij Max geweest.
Erg rustig had ik me er niet over gevoeld.
Niet ten onrechte, zo bleek toen ik gisteren weer oog in oog met Max stond.
De Ferplast was weer eens verstopt.omtehuilen
Snel de bak in om dat weer te verhelpen.
Gelukkig stond hij binnen de kortste keren weer lekker te schuimen.
De waarden waren prima, alleen de KH was van 12 naar 5 gekelderd.199
Ik had het niet hoeven meten, je zag het zo aan de rode pluisalg.
Was ik tijdens de vakantie nog ontevreden dat deze roodharige pluizenbolletjes niet in aantal en omvang waren afgenomen,
nu kon ik zien wat een lage KH teweeg had gebracht:
het aantal veldjes was helaas toegenomen.
Mijn plan de campagne is nu de KH hoog te houden,
moet me daarbij instellen op een verhaal van de lange adem.
Het zal nog wel even duren voordat hij echt weg is en weg blijft.
Pfff, makkie, geduld zat.
Voor wat de stip betreft is er goed nieuws,
de poetsgrondel was smetteloos, alive and kicking!
Hmmm, had ik me in de kerstvakantie zoooo ingehouden om geen vischjes te kopen,
vandaag was ik niet te houden.
Max was al enige tijd bevolkt met de verlegen types die zich bij gebrek aan wat pittiger vischjes stoer gedroegen en zich veel lieten zien.
Nou was het tijd voor de brutaaltjes!:biggrin:
Huiswaarts gekeerd met:
2 drieband anemoonvischjes,
2 argi dwergkeizervischjes,
een oranje zandhapper en....
Ja hoor.
Ben gezwicht voor een prachtig lief geel zeilvindoktersvischje.
Als een blonde labrador met lieve bruine ogen bleef ze me maar aankijken.
Kon het niet laten.lieeef
Uiteraard blijft ze alleen maar logeren.
Laatst bewerkt:
Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.
Lol Annetje, join the club.
Eergisteren zat mijn luchtslang weer verstopt. Moest echt flink 'hakken' met een injectienaald van de RS testset voordat ik de kalkresten helemaak kwijt was.
Daarnaast heb ik ook een dKH drop gehad (snap nog steeds niet hoe) en is de rode pluisalg weer flink toegenomen.
Hoofdoorzaak van mijn pluisalg is (voglens mijn logboek) direct gerelateerd aan reefpearls. Het verspreidt zich snel maar laat zich gelukkig ook vrij makkelijk afzuigen.
Voor jouw doen ben je wel helemaal los gegaan in de viswinkel :biggrin:
Alles goed met de nieuwe bewoners?
Ik kan me herinneren in je logboek dat je niet wilde gaan voor de 'standaard vissen'.. Bloed kruipt toch waar het niet gaan kan?
Ik heb zelf ook de anemoonvisjes, de oranje zandhapper en de gele zeilvin. Ik snap ook de populariteit, ik vind het echt hele leuke vissen.
De zandhapper kan wel echt enorme kuilen en heuvels graven. Echt een heel leuk gezicht, vooral als ie een slak oppakt en verderop dumpt omdat ie te dicht bij zijn hol komt. Ik heb geen substraatkoralen, dat kan wel eens minder worden met die graafmachine in je bak
Lol Annetje, join the club.
Eergisteren zat mijn luchtslang weer verstopt. Moest echt flink 'hakken' met een injectienaald van de RS testset voordat ik de kalkresten helemaak kwijt was.
Daarnaast heb ik ook een dKH drop gehad (snap nog steeds niet hoe) en is de rode pluisalg weer flink toegenomen.
Hoofdoorzaak van mijn pluisalg is (voglens mijn logboek) direct gerelateerd aan reefpearls. Het verspreidt zich snel maar laat zich gelukkig ook vrij makkelijk afzuigen.
Voor jouw doen ben je wel helemaal los gegaan in de viswinkel :biggrin:
Alles goed met de nieuwe bewoners?
Ik kan me herinneren in je logboek dat je niet wilde gaan voor de 'standaard vissen'.. Bloed kruipt toch waar het niet gaan kan?
Ik heb zelf ook de anemoonvisjes, de oranje zandhapper en de gele zeilvin. Ik snap ook de populariteit, ik vind het echt hele leuke vissen.
De zandhapper kan wel echt enorme kuilen en heuvels graven. Echt een heel leuk gezicht, vooral als ie een slak oppakt en verderop dumpt omdat ie te dicht bij zijn hol komt. Ik heb geen substraatkoralen, dat kan wel eens minder worden met die graafmachine in je bak
OP
OP
annetje
OZ Medewerker
Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.
Hoi Taroen.
Inderdaad, join the club!
Een heel probleem hè om dat slangetje weer doorgankelijk te maken.
Ik had de neiging hem met een boormachine te lijf te gaan.
Er uiteindelijk een lucifer doorheen geragd, dat leverde het meeste op.
Je hebt gelijk, ik zou niet voor de standaard vissen gaan, alhoewel,
de meeste stonden op mijn lijstje, behalve de dokter dan.
Dat is een spontane zonde.
Maar wel fantastisch, zo'n lik geel in de bak.
Mijn oranje zandhapper durft het strand overigens nog niet te betreden.
Af en toe dan zie ik aan de desert storm dat hij diep in het rif aan de gang is.
Lol Annetje, join the club.
Eergisteren zat mijn luchtslang weer verstopt. Moest echt flink 'hakken' met een injectienaald van de RS testset voordat ik de kalkresten helemaak kwijt was.
Daarnaast heb ik ook een dKH drop gehad (snap nog steeds niet hoe) en is de rode pluisalg weer flink toegenomen.
Hoofdoorzaak van mijn pluisalg is (voglens mijn logboek) direct gerelateerd aan reefpearls. Het verspreidt zich snel maar laat zich gelukkig ook vrij makkelijk afzuigen.
Voor jouw doen ben je wel helemaal los gegaan in de viswinkel :biggrin:
Alles goed met de nieuwe bewoners?
Ik kan me herinneren in je logboek dat je niet wilde gaan voor de 'standaard vissen'.. Bloed kruipt toch waar het niet gaan kan?
Ik heb zelf ook de anemoonvisjes, de oranje zandhapper en de gele zeilvin. Ik snap ook de populariteit, ik vind het echt hele leuke vissen.
De zandhapper kan wel echt enorme kuilen en heuvels graven. Echt een heel leuk gezicht, vooral als ie een slak oppakt en verderop dumpt omdat ie te dicht bij zijn hol komt. Ik heb geen substraatkoralen, dat kan wel eens minder worden met die graafmachine in je bak
Hoi Taroen.
Inderdaad, join the club!
Een heel probleem hè om dat slangetje weer doorgankelijk te maken.
Ik had de neiging hem met een boormachine te lijf te gaan.
Er uiteindelijk een lucifer doorheen geragd, dat leverde het meeste op.
Je hebt gelijk, ik zou niet voor de standaard vissen gaan, alhoewel,
de meeste stonden op mijn lijstje, behalve de dokter dan.
Dat is een spontane zonde.
Maar wel fantastisch, zo'n lik geel in de bak.
Mijn oranje zandhapper durft het strand overigens nog niet te betreden.
Af en toe dan zie ik aan de desert storm dat hij diep in het rif aan de gang is.