mijn lange afstandsrelatie met Max.

[HJK]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Annetje, wat een genoegen om je dagboek te lezen. Maar ik ben wel heel benieuwd welk vischje het geworden is! En eigenlijk wel naar de hele lijst :biggrin: Jou aanpak is anders als de mijne ik heb al vier vischjes en moet nog aan mn koralen beginnen. Ben jaloers op de kennis die je al opgebouwd hebt daarover. Hik er eigenlijk een beetje tegenaan, de keuze van koralen.
Maar het moet er nu echt van gaan komen...

 

[annetje]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Beste HJK,
Het doet mij genoegen dat je mijn dagboek met plezier leest.
Voor mezelf is het een ontdekking dat schrijven zo leuk is. _mail
Dat deze schrijfsels door anderen worden gewaardeerd is helemaal een kadootje!
Tegen welk aspect van het koraal zie je op?
Wie zegt dat je überhaupt koralen moet houden?weet-het-niet
Je hebt ook de zogenaamde FOWLR- bakken, dat wil zeggen: Fish Only With Life Rock, dus een bak mét vis, zonder koraal. Met behulp van de zoekfunctie kan je daar wel wat over vinden.
Succes!

 

[Kciroj]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Wie zegt dat je überhaupt koralen moet houden?weet-het-niet

Ik anders kan je er net zo goed een paar TL-buizen uitschroeven...
Hoort er toch wel een beetje bij ?
Hoeven natuurlijk niet de moeilijkste koralen te zijn...veel leders zijn best mooi en relatief makkelijker te houden.

Greetz,

 

[HJK]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Koralen horen er bij hoor! Ze zijn zo verschrikkelijk mooi. En een rif zonder koraal is een beetje als een tuin zonder planten.

Ja, waar zie ik eigenlijk tegen op... Ik weet er gewoon 0,0 van En alle begin is moeilijk hè. Misschien als het eerste koraaltje over de dam is.... :biggrin:

 

[annetje]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Mijn catalaphyllia is een veelzijdig ventje.
Bij het wakker worden zit hij als een slaperig jochie aan het ontbijt, zijn paarspuntige haartjes wat warrig.
Gaat het licht aan dan opent hij zijn monden.
Gulzig zuigt hij zich vol.
Waar gaat dat water naar toe?
Is er één grote ruimte of vult elke mond een eigen compartiment?
Vult hij zijn tentakels met de zee?
Filtert hij zuurstof en kleine diertjes?
Heeft hij zich voldoende groot gemaakt dan houdt hij de lippen stijf op elkaar.
Uren lang, ik krijg het er bijna benauwd van.
Zo staat hij te pronken.
Als het licht uitgaat ontspant hij weer. Ik slaak een zucht van verlichting.

 

[annetje]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Zand er over.:biggrin:
Hoe zorgvuldig ik de spons ook schoon blaas, na een paar dagen ligt er weer zand op.
Ook op het levend steen, op de bodem ligt telkens weer zand. Als het zo door gaat hoef ik niet eens een zandbodem te leggen.
De zandstrooiers kunnen onder andere borstelwormen zijn. Laatst zag ik er eentje. Hij glansde prachtig. Maar een beetje een bangerik vond ik hem wel. Tijdens zijn verkenningstochtje hield hij zijn staart zorgvuldig in zijn holletje, zodat hij bij een onverwachte gebeurtenis pijlsnel zijn veilige woning weer kan vinden.
Maar ook dit kleine krabbetje strooit misschien wel met zand. Hij is ongeveer een cm groot, en al twee keer heb ik een verschaling van hem gevonden. Ik zou wel eens willen zien hoe hij uit zijn te kleine jasje stapt, zonder dat hij deze beschadigt. De verschalingen die ik gevonden heb zijn compleet en zeer gedetailleerd. Je kan zelfs zien waar de haartjes op zijn poten hebben gezeten.
De foto van het krabbetje is uiteraard sterk uitvergroot.
De macrolens brengt details naar voren die ik zelfs met de loep niet zie. Zo kan je kleine helder groene vlekjes op zijn poten zien. Op het levend steen zie je hele kleine plukjes groen. Nou pas zie ik waar hij met zijn kleine schaartjes aan knabbelt.

 

[Kciroj]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Mooi beestje; toch niet schadelijk voor je bak?

Greetz,

 

[M_v_P]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Hoi, leuke bak heb je. Met al een paar mooie blikvangers!
Het krabbetje heeft wel een beetje het uiterlijk van een Percnon sp. Een mooi opruimertje.

Las ook ergens dat je spons witte plekken kreeg. Nu is het natuurlijk erg tricky om een spons te kopen want je weet niet of hij ergens in de logistieke keten boven water is gekomen, maar denk je niet dat hij bij jou te weinig licht krijgt? Zo te zien heb je een Haliclona op Xestospongia en die moeten volgens de literatuur (Reef Secrets, Fossa&Nilsen) juist in (veel) licht staan.

Ben benieuwd naar je eerste vis!

Groet,

Marcel

 

[MarjanH]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Over de blauwe spons:

zoals lezers misschien hebben opgemerkt heb ook ik een paar stukjes van deze blauwe spons en Annetje en ik hebben deze beiden anders geplaatst.
Bij Annetje staat de spons in wat meer donkerte en bij mij in het volle felle licht. Bij ons beiden doen de sponsjes het echter toch goed (althans tot op heden in ieder geval ).
Toch heb ik ook bij 1 stukje het wit worden opgemerkt.
In mijn geval is dit echter precies de plek waarop ik gedrukt heb met mijn duim en vinger om het sponsdeeltje nou net daar in een holletje te kunnen duwen voor wat houvast.

Dus mijn vraag aan jou Annetje: is dat bij jou ook het geval, is het ook precies een plek waar je de spons hebt aangeraakt?

 

[annetje]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

@ Hoi Jorick, het is inderdaad een pareltje. Ik ben niet zo bang dat hij (al)schadelijk is. Het is toch zo'n klein frummeltje, die slaat voorlopig geen nog geen deukje in een pakje boter. Bovendien, hij is razendsnel, al zou ik willen krijg je die niet zomaar te pakken.
@ Hoi Marcel, het zou leuk zijn als het een baby percnon zou zijn. Vele malen heb ik al verlangend naar dergelijke krabben gekeken, maar kreeg telkens het advies om daar maar even mee te wachten. En braaf als ik ben wacht ik dan. Maar misschien heb ik hem al.
Wat betreft die blauwe spons zou je zomaar gelijk kunnen hebben. Voorlopig ga ik maar af op het advies dat Tom van MWS mij gegeven heeft, namelijk weinig licht.
Ben zelf ook erg benieuwd naar mijn eerste visje, want hij was niet bij de groothandel, dus misschien volgende week. Even wachten dus, maar daar ben ik inmiddels erg bedreven in!
@ Hai Marjan, ja, het is erg leuk om zo een vergelijking te maken tussen onze sponzen. Ik heb geprobeerd om mijn spons nergens aan te raken, toch ga ik er van uit dat het een mechanische beschadiging zou kunnen zijn wat deze witte plek heeft veroorzaakt. Het was immers best een karwei om hem in die grot te bouwen.
Het liefst zou ik die witte plek er tot op het gezonde weefstel met een scherp mes uitsnijden, maar ja, hij ligt best wel buiten bereik. Voorlopig blijf ik er dus maar van af.

 

[annetje]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Week 15 van de opstart.
Juli, Augustus en September zijn inmiddels voorbij.
Al heel wat koralen bevolken de bak.
Voor de vijfde maal heb ik inmiddels koralen gehaald, ik wordt al rustiger en minder onhandig bij het plaatsen. Toch vinden de voetstukjes waar de koraaltjes op geleverd worden vaak geen balans op hobbelig levend steen. Zo staan ze vaak niet daar waar ik ze gedacht had. Ik moet bekennen dat er ook wel eens een koraaltje hierdoor gevallen is.
Hopelijk vergeven mijn diertjes me mijn geklungel.
Oktober, November en December blijven in het teken van het wachten staan.
Er zullen wel alvast een visje of twee inkomen. Visjes die hun eigen kostje moeten zoeken. Maar verder nog niets, niets in ieder geval wat gevoederd moet worden. Max gaat echt een half jaar rijpen!
Dus, met de feestdagen wordt het echt feest! Dan is Max een half jaar.
Waarden van deze week:
T: 25.1
SG: 1.023
PO4: <0.03
KH: 8
pH: 8.15
NO2: 0
NO3: 2.5-5
Mg: 1300
Ca: 400
Licht gaat deze week naar 6 uur en 45 minuten. Zonnebrillen opppp.
Nog 3 overzichtsfoto’s van vandaag. En volgens traditie: scheef.

 

[Kciroj]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Waarom je licht niet naar 12 uur met deze waterwaardes?
Je koralen zullen het op prijs stellen.

Greetz,

 

[annetje]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Hoi Jorick,
Het is zeker de bedoeling dat de koralen meer licht gaan krijgen. Wellicht zou het inmiddels ook al wat sneller kunnen worden opgebouwd. De geleidelijke opbouw bevalt me tot nu toe prima, en de koralen lijken het goed te doen, ook met relatief weinig licht. Mocht dat laatste niet het geval zijn dan zal ik grotere stappen in de opbouw gaan zetten. Bedankt voor het meedenken.

 

[annetje]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Een kriebelende neus en een kleine held, over supermannen gesproken.
Zoals iemand wellicht is opgevallen staat rechts bovenaan mijn rifje een paars koraal.
Nou ja, paars, echt knal paars. Ik wist niet dat zoiets intens bestond. Heb stilletjes geïnformeerd of het niet kunstmatig was gekleurd of zo, maar nee, het schijnt echt zo in de zee te groeien. Nog mooier is dat het geen wildkap is maar kweek.
Enfin, deze superman montipora, want hij heet werkelijk zo, ging mee naar Max..dog
Daar kreeg hij al snel de bijnaam de neus. rofl
Dit werd mede ingegeven door zijn vorm. Enne…ja, ook een beetje door de kleur.
Wegdromend voor Max zag ik ineens dat zich een klein vlekje over de neus bewoog.
En ja hoor, als je heel goed keek zag je een piepklein krabbetje over de neus scharellen. Met zijn kleine kriebelpootjes beklom hij het paarse gevaarte om op de top aangekomen zijn reusachtig domein te overzien. Want door de ogen van dit kleine symbiose krabbetje moet zelfs Max weids overkomen.
Een echte superman vindt ik dit heerschapje.-juichen
De foto’s hebben niet de kwaliteit die ik nastreef, maar ik hen het niet aangedufd om naar andere lenzen te gaan zoeken, wilde de kleine superman zooo graag op de gevoelige pixel vastleggen.
PS: op de tweede foto zie je het krabbetje, op de eerste foto de neus zonder kriebel.

 

[annetje]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

In berichtje 131 vertelde ik dacht ik mijn slag had geslagen met een roze ‘takkenbosje’ een ‘eland’ en een ‘zeephoudertje’.
Een wat vreemde boodschap nu ik hem zo nalees, maar ik leg nou eenmaal associaties, vandaar. :biggrin:
Van de eland was ik meteen verrukt. Deze Stylophora sp deed me sterk denken aan het gewei van een eland. Hij zag er zo prachtig fluweelachtig uit, met mooie afgeronde vormen, bijna onthutst was ik te merken dat hij bij aanraking echt steen hard is. Het oranje met de groene poliepen, maar ook witte vind ik een fascinerende combinatie. De poliepen moeten denk nog wel wat meer gaan uitstaan denk ik.

 

[jawsee]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

voor een absolute beginner weet je wel erg mooie stukjes uit te kiezenerg mooie stylo is dat,erg apart is ook de manier waarop je je dagboek bijhoudmoet er soms wel eens om lachen.
Vindt het knap dat je het zo langzaam opbouwt

 

[annetje]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Hoi Luc,
Van zoveel positieve woorden val ik even stil.
Mijn dagboek schrijf ik met veel plezier en met de verwondering van iemand die nog nooit een koraal van nabij had gezien. _mail
Dat had je waarschijnlijk al gemerkt uit mijn verhaaltjes. En het kiezen gaat puur uit mijn hart.
Grappig te merken dat die keuzes anderen aanspreken.

 

[Kciroj]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

En het kiezen gaat puur uit mijn hart.
Grappig te merken dat die keuzes anderen aanspreken.

Zeker wel dat ik ook zo'n lobophyllia ga nemen :biggrin:.
Ga er zelfs een groot stuk van m'n hamertjeskoraal van verkopen om ruimte te maken!
Ga het stuk waarschijnlijk op het forum aanbieden.

Maar vind het een mooie bak hoor, en succes verder hè!

Greetz,

 

[annetje]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Max is weer compleet.
Dat mijn manier van een bak houden risicovol is wist ik natuurlijk al lang. En eigenlijk ging het misschien al veel te lang goed. We weten allemaal dat een crash af en toe er jammer genoeg bij hoort.
Toen ik net na 4 dagen weer binnenliep en mijn oren gewoonte getrouw spitste hoorde ik direct de afwezigheid van een geluidje, de eiwitafschuimer.
Alles liet ik uit mijn handen vallen, eerst een snelle blik op de koralen, die stonden er gelukkig goed bij zo op het oog. De klep open om naar de eiwitafschuimer (Ferplast) te kijken.
Nou daar waar ik inmiddels stond te schuimbekken, was hem zo bleek het, het schuimen vergaan. Een heel klein plasje in de beker, wie weet hoe lang hij al defect was.
Wat te doen, mijn eerste gedachte was afschuimer er uit, openen, schoonmaken, ontkalken en op hoop van zege er weer in. Halverwege de uitvoering van dit plan verging me de lust. Waarom zo hij morgen niet weer stil staan?
Gelukkig had ik van de orginele afschuimer nog.
Het was even een gepuzzel om uit te zoeken hoe hij ook al weer in elkaar stak. Het luchtslangetje kon ik nergens vinden. Heb toen maar die van de Ferplast gepakt. Daar zit immers een geluidsdemper aan vast.
Na enig gepruts draait hij weer.
Eerlijk gezegd geeft hij zulk mooi droog schuim als ik nog nimmer in de ferplast zag.
Zijn pruttel geluidjes die ik eerst als zeer hinderlijk heb ervaren klinken me nou als muziek in de oren.
Leve de eiwit afschuimer, leve Max!

 

[Kciroj]

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Hoera!gott1

Wat is nu de beste manier om de afschuimer af te stellen?
Ik bedoel hoe hoog moet het witte schuim ongeveer komen uit de Red Sea schuimer?
Tot in de nek, of moet het er gewoon een beetje uitschuimen?
Dat vraag ik omdat de mijne wel goed schuimt maar er weinig in de beker komt en veel bruins in de nek achterblijft...

Greetz en succes,