OP
OP
mefisto
Zeewateraquariaan anno 2003
Pincetvis Chelmon rostratus, is een trage, kieskeurige eter.
Afgelopen april 2016 heb ik dan toch, na 13 jaar twijfelen, de gok gewaagd: bij CoralandFishStore koos ik een vis uit de vissenstelling die er, op het oog, gezond uitzag.
De zaakvoerder was van mening dat hij mij een ander exemplaar moest meegeven. In de koralenbak zwom een zeer gezond ogend exemplaartje rond. Kost natuurlijk wel wat moeite om daar een visje uit te vangen, maar drie man sterk is ze dat toch gelukt.
Thuis de vis in een separaat bakje in het aquarium gehangen en een weekje separaat van de overige vissen een breed scale aan voer aangeboden (vlokvoer, diepvries en viskuit). In de tussentijd kon de vis op het oog wennen aan de nieuwe omgeving. Tegelijkertijd mochten de 'torpedo's' (kom ik nog op terug) zich uitleven door zich tegen het plexiglas te storten, en zo de vis niet te beschadigen.
Na een weekje ging de Chelmon los in de bak. Tegelijkertijd een grote spiegel tegen de voorruit en een flinke haffel viskuit in de bak.
Na een paar dagen gemorrel onderling met onder andere de torpedo's, de Zebrasoma flavenses en Z. xanthurum had de Chelmon een plaats op de hiërarchische ladder gevonden.
De eerste paar weken liet ik de vis zijn gang gaan in het aquarium, maar zoals te verwachten was, begon het buiklijntje langzaam aan wat strakker te staan. Naar de magere kant wel te verstaan. Tijd voor actie.
Wekelijks 1 of 2 verse mosselen. Of een doorboorde mosselschelp vullen met viskuit of kabeljauw.
(Vanzelfsprekend komt een deel van dit voedsel ten goede aan de overige bewoners, die zich ook vol overgave op de mossel (schelp) storten.)
En kijk, de vis staat strak gevuld in zijn vel.
Foto 1: April 2016 - Tussenstation in het aquarium
Foto 2: April 2016 - De 'strijd' is beslecht, de plaats gevonden
Foto 3: September 2016 - mossel op de achtergrond
Foto 4: September 2016 - strakke flanken, geen graat te bekennen
Afgelopen april 2016 heb ik dan toch, na 13 jaar twijfelen, de gok gewaagd: bij CoralandFishStore koos ik een vis uit de vissenstelling die er, op het oog, gezond uitzag.
De zaakvoerder was van mening dat hij mij een ander exemplaar moest meegeven. In de koralenbak zwom een zeer gezond ogend exemplaartje rond. Kost natuurlijk wel wat moeite om daar een visje uit te vangen, maar drie man sterk is ze dat toch gelukt.
Thuis de vis in een separaat bakje in het aquarium gehangen en een weekje separaat van de overige vissen een breed scale aan voer aangeboden (vlokvoer, diepvries en viskuit). In de tussentijd kon de vis op het oog wennen aan de nieuwe omgeving. Tegelijkertijd mochten de 'torpedo's' (kom ik nog op terug) zich uitleven door zich tegen het plexiglas te storten, en zo de vis niet te beschadigen.
Na een weekje ging de Chelmon los in de bak. Tegelijkertijd een grote spiegel tegen de voorruit en een flinke haffel viskuit in de bak.
Na een paar dagen gemorrel onderling met onder andere de torpedo's, de Zebrasoma flavenses en Z. xanthurum had de Chelmon een plaats op de hiërarchische ladder gevonden.
De eerste paar weken liet ik de vis zijn gang gaan in het aquarium, maar zoals te verwachten was, begon het buiklijntje langzaam aan wat strakker te staan. Naar de magere kant wel te verstaan. Tijd voor actie.
Wekelijks 1 of 2 verse mosselen. Of een doorboorde mosselschelp vullen met viskuit of kabeljauw.
(Vanzelfsprekend komt een deel van dit voedsel ten goede aan de overige bewoners, die zich ook vol overgave op de mossel (schelp) storten.)
En kijk, de vis staat strak gevuld in zijn vel.
Foto 1: April 2016 - Tussenstation in het aquarium
Foto 2: April 2016 - De 'strijd' is beslecht, de plaats gevonden
Foto 3: September 2016 - mossel op de achtergrond
Foto 4: September 2016 - strakke flanken, geen graat te bekennen
