Laat ik voorzichtig zeggen dat ik tot april 2009 een goed lopend aquarium had.
Naast een regulier baan, de komst van 3 kinderen, het redacteurschap van Ons zeeaquarium en het oppikken van een post hbo studie, reguliere baan ingeruild voor zelfstandig ondernemerschap is de aandacht voor het aquarium op een lager pitje komen staan. Dat was op zichzelf niet zo'n groot probleem.
Wat wel een probleem is geworden is de, ongewenste, introductie van deelanemonen eind 2008. Deze doen hun naam letterlijk eer aan (1=>2, 2=>4, 4=>8 =>16=>32=>64=>128=>256=>512=>1024=>2048.
Afijn je kunt wel raden hoe het aquarium er na enige tijd van minder aandacht uit begint te zien.
Bij gebrek aan natuurlijke vijanden die ook nog eens compatibel zijn met het (gewenste) koralenbestand blijft er weinig anders over dan handmatige bestrijding.
Een (40%) oplossing van natronloog injecteren met een naald blijkt een probaat middel om de bereikbare exemplaren te lijf te gaan.
Wat overblijft zijn de onbereikbare, die gewoon doorgaan met waar ze goed in zijn: delen. Vooral de exemplaren tussen vertakkende koralen blijken vaak lastig bereikbaar. Alles wat zich 'onder' en 'achter' bevindt blijkt in mijn bak so wie so onbereikbaar voor de injectienaald.
De afgelopen jaren was het dus pappen en nathouden wat betreft de deelanemonen en het welzijn van het algeheel koraalbestand.
Dagelijkse inspectie en injecteren is een bewezen methode om de koralen het minst te laten leiden. Een weekje overslaan is nog te overzien, maar een maandje niks doen blijkt alweer fataal voor een acro kolonie, een Caulastrea, of een Lobo-poliep.
Tweede probleem deed zich voor in de vorm van een massale vissterfte door Cryptocarion irritans (ofwel witte stip). Ik schreef hierover al uitgebreid in Ons zeeaquarium. Vissen 7 tot 9 jaar in dit aquarium zwommen zijn daarmee verloren gegaan. Sinds 2012 draai ik vol continue met UV en ozon.
Het huidige vissenbestand is opgebouwd sinds 2012 en om ze in goede conditie te houden worden ze zeer rijkelijk gevoerd met vlokvoer, granulaatvoer, norivellen, diepvriesvoer en viskuit.
Komen we uit bij het derde aandachtspuntje. Dit stevig voederregime leidt weer tot oplopende nutriënt concentraties. Laat ik het voorzichtig uitdrukken door te stellen dat de Salifert kleurkaartjes regelmatig in de middenrange werden bekeken. Een aanscherping op het VSV recept en het frequenter wisselen van Diakat heeft dit de afgelopen maanden weer in het gareel gekregen.
De hiervoor getoonde foto's en filmpje (iPhone en blauw, het bekende excuus) van de bak en de navolgende foto's geven een indruk van hoe één en ander er nu bijstaat.
Met name gelet op het leed dat deelanemoon heet mag ik nog niet klagen.
Dit zal zo ongeveer de conditie zijn waarmee dit aquarium zijn laatste adem gaat uitblazen.