Hey Glenn, Ik zie dat je op de goede weg bent ziet er allemaal goed uit. Mag ik je een advies geven vanuit mijn achtergrond? Je stelde dat het overtollige Cl dat via balling wordt toegevoegd, makkelijk dmv het corrigeren van de saliniteit kan worden 'weggevangen' via NaCL. Helaas zit het iets gecompliceerder in elkaar. MgCl2 wordt toegevoegd in een relatief hoge concentratie. Doordat het oplost krijg je Mg+ en 2Cl- ionen. Magnesium wordt 'verbruikt' in het calcificatie proces en Cl- ionen blijven over. Het is niet dat Cl- ionen in oplossing een vaste verbinding aangaan met Na+. Dit is in werkelijkheid een heel actief proces waarbij kationen en anionen een verbinding aangaan en weer uit elkaar gaan dit kan in alle vormen en maten gebeuren. Hierbij is het samenspel van covalentie en ionbinding van groot belang. Zie het bv als een beker met balletjes die je in je bak gooit. Dit gaat zich verspreiden door de hele bak. Als je vervolgens hetzelfde volume eruit haalt heb je maar een klein gedeelte van de balletjes terug. Nu is het gelukkig zo dat de concentratie van Cl ionen in zeewater enorm hoog is waardoor het effect van toevoegen van Cl aan je bak bijna verwaarloosbaar is. Bij MgSO4 ligt dit anders: concentratie van sulfaat is in zeewater relatief laag. Bij herhaaldelijk toevoegen van MgS04 aan je bak (zonder wissel van water) kan je concentratie sulfaat met een factor 2 stijgen in een jaar tijd. Dit is op te vangen door te filtreren over actieve kool of een waterwissel. Ik hoop dat je dit stukje extra informatie op prijs stelt. Verder vind ik het een project met enorme potentie en wil ik je ook aanmoedigen om hiermee door te gaan. Wel vind ik het van belang dat gebruikers van deze methode op de hoogte zijn van eventuele risico's. mvg Dennis
Goeie input dennis,
dit wordt zeer gewaardeerd, een aantal punten om verder over na te denken en hoe dit aansluit op het programma.
Mijn ervaring na jarenlang structureel geen waterwissels uitvoeren is inderdaad dat het effect van Cl te verwaarlozen is (althans de levende have floreert hier net zo goed onder).
Bij het eerste opzet (100% aanmaak) gebruikt ik MgSO4. Daarna heb ik jarenlang enkel MgCl2 gebruik om aan te vullen. het lijk me dan ook verstandig met het oog op wat jij verteld dan dit te blijven aanhouden. Enkele als er water moet worden aangemaakt wordt er dan MgSO4 gebruikt.
ik ben er overigens nog niet uit of SO4 in biologische processen gebruikt worden, als dat het geval zou zijn zou het aanvullen misschien gewenst zijn. Helaas zijn Cl en SO4 niet met onze testjes te meten, dus moeten we ermee leven.
Voor dit soort niet meetbaren zaken is hou ik en stok achter de deur en sluit incidentele preventieve wissels niet uit.
Wissels passen alleen in het programma als een preventief middel en zullen hooguit 2 keer in het jaar voorkomen.
Verplichte wissels pas ik alleen toe in geval van niet controleerbare of onverklaarbare waarden en gebeurtenissen. voorbeelden hiervan zijn situaties waarbij:
de nitraat > 50ppm
de fosfaat > 0,32ppm
onverklaarbare verkleuring en weefsel sterfte van koralen niet veroorzaakt door afwijking van bekende gemeten waarden.
in zulke situatie gaan de wissel in de orde van 30-50 procent van de inhoud, daarbij wordt de zout op maat gemaakt (designerszout), zodat de "bekende waarden" na wissel in de "juiste range" komen. Daarbij kan je indien gewenst, naar eigen inzicht voorzichtig of juist progressief te werk gaan. Persoonlijk ben ik voorstander van progressief in "reeds bestaande probleem situaties".