Eten/mee-eten lijkt op dit moment de grootste uitdaging. Visje is nog niet echt dik achter de kieuwen.
Mysis wordt gegeten. En spaarzaam van viskuit en verkruimeld noriblad. Maar het houdt nog niet over.
Het heeft niet zo mogen zijn.
Wat vooraf ging:
- Op dinsdag 23-11 kreeg #2 de ruimte om uit te zwemmen. Dit is goed verlopen;
- Woensdag en donderdag zijn de lichten uitgebleven om alle vissen wat 'rustiger' te houden;
- Vanaf vrijdag brand het licht weer;
- Alle dagen is er rijkelijk en gevarieerd gevoerd, zowel diepvries (Viskuit, Mysis, Artemia, MarineMix) als droog (noriblad, granulaat en flakes);
Tot en met maandagavond zwom #2 in de rechterbovenhoek vooraan in de bak. 's Nachts meestal nergens te bekennen, dus ook een slaapplek was geregeld.
Op dinsdagochtend 30-11 hangt #2 behoorlijk apathisch in het water, later zelf tegen een streamer aangekleefd en heb ik het visje zonder enige moeite uit de bak kunnen scheppen.
Terug in de nano geplaatst. Het was al een gelopen race, maar zolang de kieuwen bewegen is er hoop.
In de nacht van dinsdag op woensdag heeft
Pomacanthus navarchus #2 zijn laatste kieuwslagen gemaakt in de rust van het nano-bakje.
Waarnemingen in de hoofdbak na het uitzwemmen:
- Geen enkele vis toonde enige interesse in #2, ook #1 niet (ofwel het bijplaatsen van #2 verloopt vlekkeloos gezien vanuit onderlinge competitie);
- #2 ontwijkt voedsel (vreemd want in de eerste dagen in de nano en de vissenval werd er wel gegeten);
- #2 eet (als überhaupt al) zienderogen minder en minder per dag.
Maandagavond 29 november, rechtsboven in de bak, zwemt gewoon 'mee' met de kudde.
Dinsdagochtend 30 november, na eerst nog even te hebben rondgezwommen is het lot bezegeld.
In de nano de gelegenheid om tot rust te komen. Zolang de kieuwen netjes openen en sluiten is er nog hoop.
Maar helaas, tevergeefse hoop mijnerzijds.
In de nacht van dinsdag op woensdag was het lot bezegeld.
.
.
