OP
OP
annetje
OZ Medewerker
Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.
Ooit zo zout gegeten?
Als er één zaak is die we met elkaar delen, dan is het wel de aanwezigheid van zout.
Zoutwater vissen nemen continu water op,
het zout scheiden ze via gespecialiseerde, in de kieuw gelegen cellen uit door middel van een actief transportsysteem.
Hoe hoger het zoutgehalte, hoe harder de vissen moeten zwoegen om zich van het overtollige zout te ontdoen.
Heb je alleen maar vissen in je bak dan kun je ze een plezier doen met een niet al te hoog zoutgehalte, bv 1.020.
Maar aangezien koralen, krabben en garnalen zich niet van dat overtollige zout kunnen ontdoen is het in een gemengde bak van belang minimaal boven de 1.023 te blijven.*
Een betrouwbare bepaling van het zoutgehalte is dus van essentieel belang.
Natuurlijk kocht ik al in het prille leven van Max een refractometer.
Het was een gewichtig instrument van D&D,
nieuw aangeschaft en hoog genoeg geprijsd om er vertrouwen in te hebben.
Opgetogen ging ik er mee aan de slag,
helaas bleken zijn uitslagen minder betrouwbaar dan zijn naam en uiterlijk.
Was hij afkomstig van de maandag ochtend?
Bezat hij meervoudige persoonlijkheden?
Wat ik ook ijkte,
door de leverancier,
door mezelf,
met osmosewater,
refractocheck,
noordzeewater,
er was geen peil op te trekken.
Gezond verstand dwong me te blijven concluderen dat het SG van Max niet zo uit de pas kon lopen als de refractometer me geleidelijk deed geloven.
Tijd om een einde te maken aan dit getob.
Waarom zou een zoutdobber niet betrouwbaar kunnen zijn???
Kan je nog beeldender laten zien wat het SG is?
Hoe hoger hij drijft, hoe hoger het SG.
Iedereen weet toch dat je in de dode zee moeiteloos blijft drijven,
er zijn er zelfs die er met grote stappen overheen lopen.
Ik heb een prachtig glazen exemplaar van JBL bemachtigd.
Ingebouwde thermometer en geschikt voor wetenschappelijke doeleinden.
Het is dat papier geduldig is, toch indrukwekkend.
Meteen op de foto vastgelegd waar het papiertje zit,
voor het geval dat het verschuift.
Proef op de som genomen: en ja hoor in zoetwater zinkt hij als een baksteen.
En het zilte water van Max beoordeelt hij op een keurige 1.024.
Daarmee kan ik tevreden zijn.
* The marine fish health & feeding handbook, Bob Goemans, Lance Ichinotsubo.
Ooit zo zout gegeten?
Als er één zaak is die we met elkaar delen, dan is het wel de aanwezigheid van zout.
Zoutwater vissen nemen continu water op,
het zout scheiden ze via gespecialiseerde, in de kieuw gelegen cellen uit door middel van een actief transportsysteem.
Hoe hoger het zoutgehalte, hoe harder de vissen moeten zwoegen om zich van het overtollige zout te ontdoen.
Heb je alleen maar vissen in je bak dan kun je ze een plezier doen met een niet al te hoog zoutgehalte, bv 1.020.
Maar aangezien koralen, krabben en garnalen zich niet van dat overtollige zout kunnen ontdoen is het in een gemengde bak van belang minimaal boven de 1.023 te blijven.*
Een betrouwbare bepaling van het zoutgehalte is dus van essentieel belang.
Natuurlijk kocht ik al in het prille leven van Max een refractometer.
Het was een gewichtig instrument van D&D,
nieuw aangeschaft en hoog genoeg geprijsd om er vertrouwen in te hebben.
Opgetogen ging ik er mee aan de slag,
helaas bleken zijn uitslagen minder betrouwbaar dan zijn naam en uiterlijk.
Was hij afkomstig van de maandag ochtend?
Bezat hij meervoudige persoonlijkheden?
Wat ik ook ijkte,
door de leverancier,
door mezelf,
met osmosewater,
refractocheck,
noordzeewater,
er was geen peil op te trekken.
Gezond verstand dwong me te blijven concluderen dat het SG van Max niet zo uit de pas kon lopen als de refractometer me geleidelijk deed geloven.
Tijd om een einde te maken aan dit getob.
Waarom zou een zoutdobber niet betrouwbaar kunnen zijn???
Kan je nog beeldender laten zien wat het SG is?
Hoe hoger hij drijft, hoe hoger het SG.
Iedereen weet toch dat je in de dode zee moeiteloos blijft drijven,
er zijn er zelfs die er met grote stappen overheen lopen.
Ik heb een prachtig glazen exemplaar van JBL bemachtigd.
Ingebouwde thermometer en geschikt voor wetenschappelijke doeleinden.
Het is dat papier geduldig is, toch indrukwekkend.
Meteen op de foto vastgelegd waar het papiertje zit,
voor het geval dat het verschuift.
Proef op de som genomen: en ja hoor in zoetwater zinkt hij als een baksteen.
En het zilte water van Max beoordeelt hij op een keurige 1.024.
Daarmee kan ik tevreden zijn.
* The marine fish health & feeding handbook, Bob Goemans, Lance Ichinotsubo.
.
