Wat is er Nieuw?
Zeewaterforum.info

U bezoekt ons forum als gast, wij zouden het leuk vinden als u zich registreert en aktief mee discussieert in de verschillende topics.

mijn lange afstandsrelatie met Max.

Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Hoi Annetje,

Waardes zien er best ok uit nu toch?
Weet je eigenlijk waardoor de no3 en po4 zo hoog werden de laatste tijd?
In mijn bakkie is het nauwelijks meetbaar (po4 richting 0.1) dus ik vroeg me af wat wij verschillend zouden doen.

Greetz en succes,
Hoi Jorick,
Mijn nitraat is zo hoog opgelopen door het overlijden van een aantal visjes zonder dat ik ze heb kunnen terugvinden in samenhang met een falende eiwitafschuimer.
Ik neem aan dat mijn fosfaat zo hoog is geworden door het voeren van (te veel) reefpearls.
Dus ik denk dat je de verschillen zo gevonden hebt, niet?:confused::confused::confused:
 
Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

haha is het lijmen toch gelukt met het oor? hij staat al weer mooi open zie ik, zal je plezier van hebben want ze vermenigvuldigen snel! ben benieuwd naar de ledertjes, zal ongetwijfeld goedkomen :biggrin: nice to meet ya!!
Ja, goed he!
Ik had er zoals jij had gezegd eerst een klein steentje op gelegd.
Maar, het bleek een eigenwijs ding, vanochtend had hij zich er helemaal onderuit gewurmd.
Wel knap van zo'n oor!:)
Maar goed, zo schoot het niet op.
Ik bleek in staat het verschil te zien tussen boven en onder,
dus ik heb de stoute schoenen maar aangetrokken en er een druppie lijm opgelegd (op de goede kant hihi) en dan dat steentje.
Piece of cake.:rolleyes:
Achteraf gezien eigenlijk best makkelijk.:p
 
Laatst bewerkt:
Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

tis een oor he, geen button ;) En ja is ook makkelijk, evenals het stekken van een leder maarja je moet het toch maar weer wel ff mooi doen! Al doende leert men, heel goed!!

Oeps!!!!
Ik mag een button inderdaad geen oor aannaaien.
Heb het snel even recht gezet.
Bedankt voor het signaleren!:)
 
Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Kan je klappen met één hand?

Van het ene op het andere moment veroverde de pompende xenia mijn hart.
Ik had er al het een en ander over gelezen,
maar oog in oog staan met dit diertje is heel iets anders.
Zijn elegante vingertoppen raken elkander in een zacht ritmisch samenkomen,
kan een beweging nog subtieler zijn?

Kan je klappen met één hand?

Over deze paradox moesten boeddhistische monniken nadenken
om de diepere betekenis van het leven te doorgronden.
Ik heb altijd gedacht dat hier twee handen voor nodig waren.
Maar deze xenia zet mij opnieuw aan het denken.

Een mooi plekje had ik hem dus gegeven
en zo ging hij rustig pompend de nacht in.

Groot was mijn ontsteltenis dan ook toen hij vanochtend verdwenen bleek.
Uren heb ik gezocht tot ik midden in het rif een klein steentje vond.
En ja hoor, hieronder een frummeltje xenia.
Zijn kleine steentje op een zwaardere geplakt.
Zodat niets hem van zijn voetstuk kan stoten.
Maar hij is uit zijn humeur, zijn vuisten gebald.

Ik zit bij hem en kijk.
Hoop dat hij weer kan ontspannen.
Overgaat in een zacht ritmisch klappen.
Applaudisserend, omdat hij het leven heeft.
 

Bijlagen

  • IMG_9473..jpg
    IMG_9473..jpg
    54,6 KB · Weergaven: 7
  • IMG_9503..jpg
    IMG_9503..jpg
    69 KB · Weergaven: 6
Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Poëtisch hoor :)
Ik hoor je wel weer als je halve bak er vol mee staat :p

Gr,
 
Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Mooi geschreven mooi gedaan. Heb ook nog wel wat witte xenia voor je! Groeit hier te hard en wil er van af!
 
Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Mooi geschreven mooi gedaan. Heb ook nog wel wat witte xenia voor je! Groeit hier te hard en wil er van af!
Hoi Dennis,
Dat zou ik echt leuk vinden!!!!:o
Wie wil er nu geen gelauwerde Xenia in zijn bak? :confused:
(waar bestond je prijs nu uit?)
Als ik wat meer zicht heb op mijn agenda stuur ik je een postbusje.
Goed?
 
Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Vrijdag vischdag.
Week 42 van de opstart.
Wederom liggen een aantal koralen niet op hun eigen plekkie,
ik zag een flinke krab wegschieten met inktzwarte klauwen.
Zou hij schuldig zijn aan dit stuivertje verwisselen?
Maar geen man overboord, in een flits wijs ik hun hen plaats.
De waarden zijn verder verbeterd, PO4: 0.03 en N03: 5.
Joepie, genoeg geduld gehad, morgen lekker nieuwe vischjes halen!
En een leuke poetsgarnaal.:p:p:p
 
Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Succes, ben benieuwd waar de keuze op gevallen is.

Gr,
 
Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Hoi Jorick,
Het was mijn bedoeling om twee anemoonvisjes te halen.
Dat bleek geen eenvoudige opgave terwijl het op voorhand zo simpel leek.
En om helemaal visloos naar huis terug te keren kon ik niet opbrengen.
Mijn geduld is eindig.
Zo kwam ik thuis met een echtpaar mandarijn pitvisjes en een poetsgarnaal.
 
Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Een andere kijk op blauw.
Kleur, kleur, vele kleuren om ons heen.
Bij de eerste oogopslag van de mens was er kleur.
Namen werden bedacht om ze te duiden;
hemels blauw, goud geel, groen als gras, vermiljoen rood en ga zo maar door.
De naamgeving en beleving schijnt van land tot land nogal te verschillen.
Zo maakt men in Japan en China geen verschil tussen groen en blauw,
men heeft er simpelweg geen woorden voor.
De namen voor kleuren waren al lang vergeven voordat de mens voor het eerst zijn kop onder water stak.
Dat bedacht ik toen ik voor het eerst mijn rode zeester zag.
Zijn intens rode kleur deed alles wat rood was verbleken.
En door de aanblik van mijn twee mandarijn pitvisjes werd mijn kijk op blauw,
kobaltblauw blijvend veranderd.
Dat blauw toch zooo blauw kan zijn!
En ook die andere kleuren die ze etaleren, in die ondenkbare patronen.
Je mond valt open.
Mijn echtpaar pitvisjes schuifelt bedachtzaam door het rif, eerst hij, dan zij.
De blik voortdurend kantelend op zoek naar eten.
Hun vinnen in een blauwe waas in voortdurende beweging.
Zou een ‘high speed camera’ een 8-vormige beweging ontdekken?
Is de beweging bedoeld om met minuscule stroming de prooi bloot te leggen?
Verwondering overheerst.
Alweer.
 

Bijlagen

  • IMG_9524..jpg
    IMG_9524..jpg
    75,3 KB · Weergaven: 10
  • IMG_9525..jpg
    IMG_9525..jpg
    68,2 KB · Weergaven: 9
  • IMG_9528..jpg
    IMG_9528..jpg
    77,7 KB · Weergaven: 9
Laatst bewerkt:
Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

thumbs up

Te gave beestjes he...ben benieuwd hoe het met ze zal gaan!

Gr,
 
Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Hoi Annetje

Wat zijn ze mooi die mandarijn pitvisjes. Wacht maar tot je ze 's avonds innig ziet dansen action

We hebben sinds drie weken ook een koppeltje en mengen op het moment levende Artemia met diepvries en dat gaat tot nu toe goed. Wat voer jij ze?

Mvg Helene
 
Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Hoi Annetje

Wat zijn ze mooi die mandarijn pitvisjes. Wacht maar tot je ze 's avonds innig ziet dansen action

We hebben sinds drie weken ook een koppeltje en mengen op het moment levende Artemia met diepvries en dat gaat tot nu toe goed. Wat voer jij ze?

Mvg Helene

Hoi Helene,
Ja, het zijn net kleine kunstwerkjes.
Eigenlijk is het best tragisch dat ze relatief zo goedkoop zijn terwijl ze goede zorg nodig hebben.
En eerlijk is braaf, Max mag over 10 weken 1 jaar oud zijn,
het blijft de vraag of ze voldoende voedsel in het rif vinden van zo'n relatief kleine bak.
In alle eerlijkheid kon ik mijn hebberigheid domweg niet beheersen,
eigenlijk had ik deze aanschaf over een half jaar gepland.

Concreet 'voer' ik ze elke week vers Oosterschelde water, daar zit het nodige levends in.
Ik zag ze daar behoorlijk van genieten.

Maar het is een goed idee, die Artemia.
 
Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Een andere kijk op blauw.
Kleur, kleur, vele kleuren om ons heen.
Bij de eerste oogopslag van de mens was er kleur.
Namen werden bedacht om ze te duiden;
hemels blauw, goud geel, groen als gras, vermiljoen rood en ga zo maar door.
De naamgeving en beleving schijnt van lang tot land nogal te verschillen.
Zo maakt men in Japan en China geen verschil tussen groen en blauw,
men heeft er simpelweg geen woorden voor.
De namen voor kleuren waren al lang vergeven voordat de mens voor het eerst zijn kop onder water stak.
Dat bedacht ik toen ik voor het eerst mijn rode zeester zag.
Zijn intens rode kleur deed alles wat rood was verbleken.
En door de aanblik van mijn twee mandarijn pitvisjes werd mijn kijk op blauw,
kobaltblauw blijvend veranderd.
Dat blauw toch zooo blauw kan zijn!
En ook die andere kleuren die ze etaleren, in die ondenkbare patronen.
Je mond valt open.
Mijn echtpaar pitvisjes schuifelt bedachtzaam door het rif, eerst hij, dan zij.
De blik voortdurend kantelend op zoek naar eten.
Hun vinnen in een blauwe waas in voortdurende beweging.
Zou een ‘high speed camera’ een 8-vormige beweging ontdekken?
Is de beweging bedoeld om met minuscule stroming de prooi bloot te leggen?
Verwondering overheerst.
Alweer.
 
Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Een andere kijk op blauw.
Kleur, kleur, vele kleuren om ons heen.
Bij de eerste oogopslag van de mens was er kleur.
Namen werden bedacht om ze te duiden;
hemels blauw, goud geel, groen als gras, vermiljoen rood en ga zo maar door.
De naamgeving en beleving schijnt van lang tot land nogal te verschillen.
Zo maakt men in Japan en China geen verschil tussen groen en blauw,
men heeft er simpelweg geen woorden voor.
De namen voor kleuren waren al lang vergeven voordat de mens voor het eerst zijn kop onder water stak.
Dat bedacht ik toen ik voor het eerst mijn rode zeester zag.
Zijn intens rode kleur deed alles wat rood was verbleken.
En door de aanblik van mijn twee mandarijn pitvisjes werd mijn kijk op blauw,
kobaltblauw blijvend veranderd.
Dat blauw toch zooo blauw kan zijn!
En ook die andere kleuren die ze etaleren, in die ondenkbare patronen.
Je mond valt open.
Mijn echtpaar pitvisjes schuifelt bedachtzaam door het rif, eerst hij, dan zij.
De blik voortdurend kantelend op zoek naar eten.
Hun vinnen in een blauwe waas in voortdurende beweging.
Zou een ‘high speed camera’ een 8-vormige beweging ontdekken?
Is de beweging bedoeld om met minuscule stroming de prooi bloot te leggen?
Verwondering overheerst.
Alweer.
Annet wat heb je dit weer sprookjesachtig mooi vertaald,superklasse.....veel succes met deze mooie diertjes.


Pieter
 
Re: ‘mijn lange afstandsrelatie met Max’.

Annet wat heb je dit weer sprookjesachtig mooi vertaald,superklasse.....veel succes met deze mooie diertjes.


Pieter

Dank je Pieter.
Trouwens, de woorden die jij hebt gevonden zijn ook niet mis.topjes

Ik volg je project overigens op de voet, adembenemend.:eek:
 
Back
Bovenaan